Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/13431 K.2013/23394

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen temyiz talebinin kesinlikten reddine dair 20.12.2012 tarihli Ek Kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır.

Temyiz sınırından fazla bir alacağın tamamının dava edilmiş olması halinde, hükümde asıl istemin kabul edilmeyen bölümü temyiz sınırını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Kısaca temyize konu edilen miktara bakılarak kesinlik belirlenir.

Alacağın bir kısmının dava edilmesi halinde, kısmi davada kesinlik sınırı dava edilen miktara göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir.

Somut olayda; davacının dava dilekçesi ile, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutup kısmi olarak talep ettiği kıdem tazminatı ve yıllık izin alacağı tamamen reddedilmiştir. Hesaplama yapılmayarak, miktarı belirlenmemiş ve tamamı reddedilmiş olan alacaklar bakımından temyiz kesinlik sınırı söz konusu olamaz. Hal böyle olunca, davacının temyiz talebinin reddine ilişkin mahkemenin 20.12.2012 tarihli Ek Kararı bozularak kaldırılmalı ve davacının 26.07.2012 tarihli karara yönelik temyiz itirazları incelenmelidir.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının 26.07.2012 tarihli karara yönelik tüm temyiz itirazlarının reddine.