Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/13480 K.2013/7307

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm ve davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının sendikalı olduğunu, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, promosyon alacağı, TİS ve eki protokolden doğan sosyal haklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, fazla mesai sürelerinin birim müdürlüğü tarafından hazırlanan çizelgelerle kayıt altına alındığını, TİS'deki belirlemeler doğrultusunda hesaplanarak alacakların ödendiğini, maaş bordrosunda da gösterildiğini, TİS'deki mali ve sosyal hakların davacıya da ödendiğini, sosyal yardımların parasal karşılığı olanları nakdi olarak ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Toplu İş Sözleşmesinin 41/4. Maddesine göre “Arife gününe rastlayan 1/2 günlük çalışmalarda 1,5 yevmiye ödenir. Arife gününe rastlayan tüm günlük çalışmalar için 2 yevmiye ödenir.” düzenlemesi mevcuttur. Aynı maddenin 2 ve 3. fıkralarında hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma halinde ilave yevmiye ödenmesi kabul edilmiştir. 4.fıkrada arife gününde çalışma halinde ödenmesi gereken yevmiye 1/2 gün için 1,5 yevmiye, tam gün çalışma halinde 2 yevmiye olarak ödeneceği düzenlenmiş ancak bunun ilave yevmiye olarak ödeneceği belirtilmemiştir.

Bilirkişi hesaplama yaparken arife günleri için ilave 2 yevmiye ödenmesi gerektiği hesabıyla alacakları hesaplamıştır. Davalı vekilinin itirazları üzerine alınan ek raporda da TİS 41.maddesindeki düzenlemenin ilave olarak algılanması gerektiğini kabul etmiş ve Mahkemece bu doğrultuda hüküm kurulmuştur. TİS 41.maddesinde 2. ve 3. fıkralarda hafta tatili ve de ulusal bayram genel tatil günlerinin özellikle ilave yevmiyelerle ödeneceği düzenlenmişken, özel bir düzenleme bulunmadığı halde arife gününe denk gelen çalışmalar için ilave 1+2 yevmiye olarak ödeneceğinin kabulü hatalı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, arife günleri için çalışmadığı halde ücret içerisinde ödenen alacak mahsup edilerek bakiye kısmın hüküm altına alınmasıdır.