Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/14076 K.2013/20189

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara,hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 10.10.1991-21.04.2010 arasında mutfak sorumlusu olarak çalıştığını, işverenin teşviki ile 30 Ekim 2001 tarihinde emekli olabilmek için iş yerinden ayrıldığını ve devamında aynı işyerinde çalışmaya devam ettiğini, son aylık net ücretinin 940,00 TL olduğunu ayrıca yemek ve yol yardımından faydalandığını, 2009 yılı Ekim ve Kasım ayı ücretlerini eksik aldığını, 2010 yılı Nisan ayına kadar hiçbir ücret almadan çalıştığını ve 21 Nisan 2010 tarihli ihtarname ile iş akdini haklı nedenle tek taraflı olarak feshettiğini, çalıştığı süre boyunca hiçbir zaman fazla mesai ödenmediğini,

öğle saatlerinde yemek dağıttığı için her öğle tatili fazla mesai yaptığını, Cumartesi günleri şirkete getirilerek fazladan çalıştırıldığını, 26 günlük izin kullanması gerekirken 2006 yılından itibaren toplam 15 günlük izin kullandırıldığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının asgari ücretle çalıştığını, iş akdini tek taraflı olarak feshettiğini ikrar ettiğini, bu nedenle ihbar tazminatı talep edemeyeceğini,

haftalık çalışmasının 45 saati geçmediğini, Cumartesi günleri çalışmadığını ve yıllık ücretli izin alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının son aylık ücretinin miktarına ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı son aylık ücretinin net 940,00 TL olduğunu iddia etmiş, davalı ise davacının asgari ücretle çalıştığını savunmuştur. Davacı tanıklarından biri davacının en son 940.00 TL-950.00 TL, bir diğeri net 990,00 TL aldığı, davalı tanığı ise net-brüt olduğunu hatırlayamamakla birlikte aylık 900,00 TL ücret aldığı yönünde beyanda bulunmuşlardır.

Emsal ücretin araştırılması için İstanbul Ticaret Odası Başkanlığına yazılan yazıya işçi ve işveren arasındaki anlaşmanın esas alınması gerektiği yönünde cevap verilmiştir.

Dosya içerisinde yer alan bilirkişi raporunda seçenekli hesaplama yapılmıştır. İlk seçenekte davacının iddiası gibi 940,00 TL net ücret üzerinden çalıştığı kabul edilerek, ikinci seçenekte ise 2009 Aralık ayı imzalı ücret hesap pusulasındaki 750,00 TL brüt ücretin dönem asgari ücret olan 693,00 TL'na oranlanarak belirlenen 1.08 katın aktin feshi tarihindeki 729,00 TL olan asgari ücrete uygulanması ile tespit edilen 787,32 TL ücret üzerinden çalıştığı kabul edilerek dava konusu edilen alacaklar hesaplanmıştır.

Mahkemece ikinci seçenek esas alınmak suretiyle dava konusu edilen işçilik alacakları hüküm altına alınmıştır.

Ancak davacı ücret miktarına ilişkin iddiasını tanık beyanları ile ispatlamıştır. Davacının yaptığı iş ve kıdem süresi nazara alındığında iddia ettiği ücret miktarı da hayatın olağan akışına uygundur.

Mahkemece davacı iddiası gibi bilirkişi raporunda 940,00 TL net ücret üzerinden çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplamalara göre davaya konu işçilik alacaklarının hüküm altına alınması gerekirken hatalı değerlendirme ile 787,32 TL ücret üzerinden yapılan hesaplamalara göre yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

3-Taraflar arasında davacının hak ettiği kıdem tazminatının ödenip ödenmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı 10.10.1991-21.04.2010 arasında davalı iş yerinde çalıştığını ancak kıdem tazminatının ödenmediğini

iddia etmiş, davalı ise ibraname nedeniyle kıdem tazminatının 2002 yılından itibaren hesaplanması gerektiğini savunmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davalı tarafından ibraz edilen ve davacının imzasını taşıyan ibraname başlıklı 01.07.2003 tarihli belgede "kıdem tazminatımı aldım" ibaresinin yer aldığı ancak miktar belirtilmediği,"Kıdem Tazminatı Hesap Şekli" başlıklı iki imzalı belgede kıdem tazminatının 9 yıl 10 ay, 15 gün üzerinden ödenecek miktarın 1.936.257.534.-TL olarak hesap edildiği, "Hizmet erbabı Ücret Bordrosu" içeriğinin 1.936.257.534.- TL miktarlı olduğu, davacı imzası taşımadığı,

işverenlikçe davacının 9 yıl 10 ay, 15 günlük hizmet süresi üzerinden kıdem tazminatı hesaplandığı ve fakat davacıya ödendiğinin kanıtlanamadığı kanaatiyle nihai takdir mahkemeye bırakılarak davacının 10.10.1991-21.04.2010 arasında geçen tüm hizmet süresi esas alınmak suretiyle kıdem tazminatı alacağı hesaplamış ve mahkeme gerekçesinde bu husus tartışılmayarak tüm hizmet süresine ilişkin kıdem tazminatı alacağının kabulü yönünde hüküm kurulmuştur.

Dosya içerisindeki 01.07.2003 tarihli tarihli ibraname ve ekindeki belgelerden davacıya 01.07.2003 tarihinde kıdem tazminatı ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır.

İbraname savunması hakkı ortadan kaldırabilecek itiraz niteliğinde olduğundan mahkemece bu belgeler üzerinde durularak belgelerin ve imzanın davacı asile gösterilmesi ,kabul edildiği takdirde ödendiğinin kabulü ile ödeme tarihinden fesih tarihine kadar faizlendirilmek suretiyle mahsubunun yapılması, kabul edilmediği takdirde belge asılları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak davacının eli mahsulü olup olmadığının araştırılması, eli mahsulü olduğunun anlaşılması halinde aynı şekilde mahsup edilmesi,

eli mahsulü olmadığının anlaşılması halinde ise şimdiki gibi karar verilmesi gerekirken bu yönler araştırılmadan eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmiş olması isabetsizdir.

4-Taraflar arasında davacının ücret alacağının bulunup bulunmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı davacı dilekçesinde 2009 yılı Ekim ve Kasım ayı ücretlerini eksik aldığını, 2010 yılı Nisan ayına kadar hiçbir ücret almadan çalıştığını iddia etmiştir. Davalı ise 2007 Ocak-2009 Aralık ayları arası imzalı ücret pusulalarını dosyaya ibraz etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 2009 yılı Ekim, Kasım, Aralık ayı dışındaki 2010 Ocak, Şubat, Mart ayları ile Nisan ayına ilişkin 21 günlük ücret alacaklısı olduğunun tespitiyle hesap yapılmış ve mahkemece rapor doğrultusunda hüküm kurulmuştur.

Ancak kararı temyiz eden davalı, temyiz aşamasında dava edilen Şubat ve Nisan 2010 aylarına ilişkin ödeme makbuzlarını ibraz etmiştir. Ödeme belgesi borcu sona erdiren belgelerden olduğundan yargılamanın her aşamasında ibraz edilebilir. Bu durumda mahkemece sunulan ödeme belgeleri üzerinde durularak, bu konuda davacıya da diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre bir karar verilmelidir.