KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2013/14210 E., 2013/9457 K.·Yargıtay İlamı
- Karar tarihi
- 22 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava Türü
- Olumlu Yetki Tespitine İtiraz
Karar Metni
534 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı, Genel İş Sendikası’nın şirkete ait işyerinde çoğunluğu sağladığı gerekçesi ile Bakanlık tarafından yetki tespiti yapıldığını, Sendika’nın şirketin girdiği işkolunda yer almadığını, çoğunluğu sağlayamadığını belirterek olumlu yetki tespit yazısının iptalini istemiştir.
Davalı Bakanlık, davanın reddini istemiştir.
Davalı Sendika, Bakanlık tespitinin doğru olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamından sonra yürürlüğe giren 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Yeni bir toplu iş sözleşmesi için yetki süreci başlamış ise, iş kolu değişikliği tespiti bir sonraki dönem için geçerli olur. İş kolu tespit talebi ve buna ilişkin açılan davalar yetki tespit davalarında bekletici neden sayılmaz." hükmünün yer aldığı bu nedenle Ankara 1. İş Mahkemesinin 2011/1251 Esas sayılı dosyanın bekletici mesele yapılmasına gerek olmadığı, sendikanın yetki başvuru tarihi olan 29.04.2011 tarihi itibariyle işyerinde gerekli yasal çoğunluğu sağladığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Temyize göre uyuşmazlık işkolu tespit kararının iptaline ilişkin Ankara 1. İş Mahkemesinin 2011/1251 Esas sayılı dosyanın bekletici mesele yapılıp yapılmayacağı noktasında toplanmaktadır.
Somut olayda, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 19.06.2012 gün ve 2012/15426 E, 2012/23736 K sayılı ilamı ile “Dosya kapsamından, işyeri ile ilgili Bakanlık işkolu tespit kararının iptali için açılan davanın halen Ankara 1. İş Mahkemesi 2011/1251 Esas numarasında derdest olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda taraflar arasında yetki uyuşmazlığı ile birlikte işkolu tespit uyuşmazlığı söz konusu olmaktadır.
İşyerinin girdiği işkolunun tespiti için açılan dava ön mesele kabul edilerek, davanın sonucuna göre işin esası çözüme kavuşturulmalıdır. Bu yönler düşünülmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.“ gerekçesi ile Mahkemenin 06.03.2012 gün ve 2011/588 E, 2012/83 K sayılı ilk kararı bozulmuştur.
Mahkeme bozma ilamına uymuş ve 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 5. maddesinin 2. Fıkrasındaki düzenlemeyi gerekçe göstererek işkolu tespitine itiraz davasının bekletici mesele yapılması istemini reddetmiştir.
6356 sayılı Yasanın Geçici 6/(3) maddesinde “Ocak 2013 istatistiklerinin yayımlandığı tarihe kadar, (26 Ocak 2013 tarih ve 28540 sayılı Resmi Gazete’de yayımlandı) Bakanlığa yapılmış olan yetki tespit başvuruları ile taraf oldukları bu Kanunun yürürlüğünden önce imzalanmış toplu iş sözleşmesi Ocak 2013 istatistiklerinin yayımı tarihinden sonra sona erecek olan sendikaların, bir sonraki toplu iş sözleşmesiyle sınırlı olmak üzere yapacakları yetki tespit başvuruları mülga 2822 sayılı Kanunun 12 nci maddesine göre Bakanlıkça yayımlanmış Temmuz 2009 istatistiklerine ve mülga 2822 sayılı Kanunda belirtilen hükümlere göre sonuçlandırılır.
(Ek cümle: 10.01.2013 - 6385 S.K./20. md.) Ancak, en son yayımlanan 2009 istatistiğinde toplu iş sözleşmesi yapma yetkisi için başvuru hakkına sahip işçi sendikalarının 7/11/2012 tarihinde ve sonraki bu fıkraya göre yapacakları yetki tespit talepleri, 41 inci maddede yer alan işyeri veya işletme çoğunluğu şartlarına göre sonuçlandırılır.” düzenlemesi yer almakta olup, somut olayda yetki başvuru tarihi 29.04.2011 olması sebebi ile uyuşmazlık 2822 sayılı Kanunda belirtilen hükümlere göre sonuçlandırılacaktır.
O halde, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 19.06.2012 gün ve 2012/15426 E, 2012/23736 K sayılı bozma ilamında açıklandığı üzere, işkolu tespit kararının iptali için açılan Ankara 1. İş Mahkemesi 2011/1251 Esas sayılı dosyası bekletici mesele yapılarak sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2013/14210, K. 2013/9457, 22 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama