Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/14466 K.2013/22609

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, 24.06.2006 – 03.07.2010 tarihine kadar yurtiçi tır şoförü olarak istihdam edildiğini, en son 1.200 TL net maaş aldığını, davalı işveren tarafından... adlı bir şahıs ile sefere gönderdiklerini, adı geçen şahsın sefer sırasında davalı işveren hakkında şikayette bulunduğu ve yük boşaltmada yardımcı olmadığını, bu durumu defalarca tarafından davalı işverene bildirildiği ancak bir şey yapılmadığını, en son sefere çıktıklarında...'un aracı terk ederek ortadan kaybolduğunu, müvekkilinin adı geçen şahsı bulmak için bir sürü çaba sarf ettiğini,

daha sonra bulduğu ve işe dönmesi gerektiğini söylediğini,...'un daha sonra gelerek davacıyı darp ettiğini, davacının kendini savunduğunu, bu olayda davalı işverenliğin kendini suçladığını ve iş akdini haksız ve bildirimsiz olarak sona erdirdiğini ileri sürerek diğer işçilik alacakları ile birlikte kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı, davacının şirkette çalışmakta iken 13.07.2010 tarihinde... isimli personel ile aralarında meydana gelen kavga neticesinde, davacının adı geçen personeli yaraladığını, adı geçen personelin ağır şekilde yaralanarak hastaneye kaldırıldığını, davacının yapmış olduğu ahlak dışı davranışının iş yerindeki video kamera görüntüleri ve görgü tanık ifadeleriyle sabit olduğunu, müvekkil işverenlik tarafından iyi niyetli olarak doğrudan davacının iş akdinin feshi yoluna gidilmeden, kendisinden savunma talep edildiğini ancak davacının savunmasını vermekten imtina ettiğini, bu nedenlerden dolayı 4857 sayılı iş Yasasının 25/II maddesi uyarınca haklı nedenle tazminatsız olarak davacının iş sözleşmesinin feshedildiğini, belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 4857 sayılı kanunun 19. maddesinin 2. fıkrasına göre, hakkındaki iddialara karşı savunması alınmadan, bir işçinin belirsizi süreli iş sözleşmesinin, o işçinin davranışı veya verimi ile ilgili nedenlerle feshedilemeyeceğinin belirtildiği, amire hakaret edildiği iddia edilse de bunun ispatlanamadığı, buna göre davacının 4857 sayılı Yasanın 17. maddesi gereğince ihbar tazminatını ve aynı Yasanın Geçici 6. maddesi ile yürürlükte bulunan 1475 sayılı Yasanın 14. maddesi gereğince kıdem tazminatını hakkettiği, gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

İşçinin iş akdinin davalı işverenin başka işçisine sataşması nedeni ile 4857 Sayılı kanunun 25/II-d maddesi uyarınca haklı nedenle feshedilip edilmediği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacının iş akdinin davalı işveren tarafından "... Görevinizi yerine getirmekte iken, kavga çıkararak, başka bir personelin ciddi anlamda yaralanmasına sebebiyet vermenizden ötürü; ahlak ve iyi niyet kurallarına aykırı davranışlarınız sebebiyle; iş sözleşmeniz 13.07.2010 tarihi itibariyle 4857 Sayılı İş Yasasının 25/II. maddesi uyarınca haklı nedenle tazminatsız olarak tarafımızca feshedilmiştir." gerekçesi ile feshedilmiştir.

13.07.2010. tarihli... savunmasında davacıyla karşılıklı olarak kavga ettiği kabul etmiştir. Dinlenen davalı tanığı Ata Bülent Atıcı davacı ile kavga eden diğer işçinin de işten çıkarıldığını beyan etmiştir. Bu tanığın beyanı ve dosyadaki diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde davalı işverenin eşit işlem borcuna riayet ederek kavga eden her iki işçisinin de iş sözleşmesini haklı olarak feshettiği sonucuna ulaşılmaktadır.

Mahkemece kıdem ve ihbar tazminatına ilişkin isteklerin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır. O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.