Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/14553 K.2013/20936

Değerlendirme A.Ş.(İZAYDAŞ) vekili Av. ... Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2.Davacı vekili, davacının santral operatörü olarak 19.08.1997 tarihinden 30.04.2012 tarihine kadar özürlü kadrosunda çalıştığını, tüm iş ilişkisi boyunca müvekkilinin zaman aşımına uğramamış yol ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile aynı nitelikte özürlü olan diğer çalışanların işyeri servisini kullanırken davacının kendi isteğiyle işyeri servis aracını kullanmadığını, TİS'de "kendi isteğiyle servisi kullanmayan işçiye yol ücreti ödeneceği" şeklinde bir düzenleme bulunmadığı bu nedenle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının tüm çalışması boyunca söz konusu servis araçlarını özürlü işçiler de dahil diğer işçilerin kullanmasına rağmen davacının servisten yararlanmayıp kendisine ait özel aracı ile kendi isteği ve keyfi doğrultusunda işyerine gidip geldiği, servisi kullanmak istediği yolunda defalarca bildirimde bulunduğunu iddia etmesine rağmen herhangi bir bildirimi ve talebi olduğuna dair delil bildirmediği,

15 yıl boyunca çalışmış olduğu davalı işyerinde sürekli talepleri geri çevrilen bir işçinin aynı yerde dava dilekçesinde belirttiği üzere ücretinin büyük bir kısmı da benzine harcayarak çalışmaya devam etmesinin hayatın olağan akışına uygun düşmediği, Toplu İş Sözleşmesinde de kendi isteğiyle servisi kullanmayan işçiye yol ücreti ödeneceğine dair bir koşul da öngörülmediği, işyeri uygulamasına dayanmayan davacının talebinin yasal ve iyi niyetli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İşyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmelerinde normal ve vardiyalı çalışmalardaki personelin, işe geliş gidişlerinin servis araçları ile sağlanacağı, güzergah dışında kalan personelin yol ücretlerinin net olarak işverence karşılanacağı düzenlenmiştir.

Davacının sağlık raporunda "her iki alt extremite polio sekeli, her iki tarafta orta tutulumdan kaynaklı ortopedik açıdan %60 özürlü" olduğu bildirilmektedir.

Mahkemece öncelikle davalı işverence işçilere tahsis edilen servis araçlarında bu tür özürlülerin inip binebilmeleri için özel aparatlar takılı olup olmadığı belirlenerek bu tür özel aparatların araçlarda bulunduğunun anlaşılması halinde şimdiki gibi davanın reddine karar vermek, özel aparatarın bulunmadığının anlaşılması halinde ise davacı tam teşekküllü devlet hastanesine sevk edilerek davacının özel aparat bulunmayan otobüs, minibüs gibi toplu ulaşım araçlarına binip binemeyeceği konusunda rapor alınarak binemeyeceğinin anlaşılması halinde Toplu İş Sözleşmesinde düzenlenen servis yardımı alacağına hükmedilmesi gerekirken eksik inceleme ile değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozma sebebidir.