KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2013/14747 E., 2013/22320 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Aralık 2013
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait işyerinde şoför, elektrikçi,kaynakçı ve operatör olarak çalıştığını ,07.08.2010 tarihinde işyerine ait bir kamyonu kapıdan çıkardığı esnada kamyon arka kapağının kapıya sürtünmesi olayına istinaden iş akdine son verildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının işverene ait kamyon ile kaza yaptığını ve işyerine verdiği hasar ile ilgili olarak yapılan konuşma sonrasında kendi iradesi ile işyerinden ayrıldığını, 09.08.2010-11.08.2010 tarihleri arasında devamsızlık yaptığını ve ihtara rağmen işe dönmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacının yatırdığı ıslah gideri takdiren davacı üzerinde bırakılmıştır.
İki tarafın kısmen haklı çıkması halinde yargılama giderlerinin taraflar arasında paylaştırılacağına ilişkin HMK'nun 326.maddesi yargılama harçları için uygulanmaz. Çünkü davanın reddi hariç harç daima davalıya yükletilir.
Bu halde, davacı tarafından yatırılan ıslah harç giderinin doğrudan davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılama gideri içerisinde değerlendirilip davacı üzerinde bırakılması hatalı olup bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK’nun 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2013/14747, K. 2013/22320, 16 Aralık 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama