Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/15103 K.2013/22884

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle temyiz edenin sıfatı ile temyiz nedenlerine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde 01/07/2007-01/02/2011 tarihleri arası işçi sıfatıyla çalıştığını, mesai saatlerinin 08.00-23.00 arası olduğunu, hiç yıllık ücretli izin verilmediğini ve iş akdinin haksız ve yersiz olarak davalı tarafından sonlandırıldığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının 07/07/2009-Mart 2010 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, daha iyi ücret veren bir yerde çalışmak için işten davacının ayrıldığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, hafta tatili izinlerinin davacıya kullandırıldığını ispat etmek görevinin işverene ait olduğu, buna ait bir delil dosyaya ibraz edilmediği için davacının hafta tatili izin kullanmadan çalıştığı sonucuna varıldığı, tanık anlatımları ve davacı yanın beyanlarına göre, davacının gün içerisinde çalışma süresinin 08.00-22.00 arası olduğu, tanık anlatımlarına göre iş akdinin davacı tarafından sona erdirildiği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine, diğer taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma yaptığını ve hafta tatili gününde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışma yapıldığını ve hafta tatillerinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Somut olayda. Mahkemece hafta tatillerinde çalışılmadığının ispat külfetinin davalı işverene ait olduğu kabul edilerek ispat yükünün ters çevrilmesi hatalıdır. Hafta tatillerinde çalışıldığını ve fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla mükelleftir. Ancak dosya kapsamında dinlenen davacı tanıklarının davalı işyeri çalışanı olmadıkları, davacının akrabası oldukları anlaşılmaktadır.

Davalı işyeri çalışanı olmayan davacı tanıklarının beyanları çalışma şartlarının ispatı konusunda delil olarak kabul edilemez. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanları ile tutarlı davalı tanık anlatımlarına göre davacının fazla çalışma alacakları hesaplandığı belirtilmiş ise de dosyada davalı tanığı dinlenmemiştir.

Davacı fazla çalışma yaptığını ve hafta tatillerinde çalıştığını ispat edemediğinden davacının fazla çalışma ve hafta tatili taleplerinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.