Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/15625 K.2013/23466

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, 06/09/2011 tarihine kadar güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, 2011 yılı Temmuz ve Ağustos ücretlerinin ödenmediğini, bu sebeple İş Kanunun 24/II-e maddesine göre iş akdini feshettiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile asgari geçim indirimi, fazla çalışma ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının işyerinde huzur bozucu hareketler içerisinde bulunduğunu, şirket yönetim kurulunca güvenlik hizmetlerine ihtiyaç duyulmadığı hususunda karar alındığını, ancak davacının çalışmayı sürdürme de ısrar etmesi üzerine devam edildiğini, işleri aksattığını, uygunsuz davranışlarda bulunduğunu, şirket içi iç yönetmeliğini imzalamadığını, şirketin görev değişikliği talebinde bulunduğunu, davacının buna olumlu cevap vermediğini, rapor aldığını, rapor tarihinde fındık topladığını, Temmuz ve Ağustos ücretlerinin ödenmediğinin doğru olduğunu ancak iş akdinin haklı sebeple feshedildiğinden kıdem ve ihbar tazminatı isteminin yerinde olmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, işverenin iş değişikliğini yazılı olarak bildirmesi gerekirken yazılı bildirim yapmadığı ve şifai olarak söylediği, buna göre davalı tarafın davacının iş değişikliğini kabul etmemesi iddiasının usule uymadığı, bu durumda davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, yine davacının iş akdi işverence feshedildiğinden ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı dava dilekçesi ile hafta içi 4 gün (Pazartesi hariç) 08.00-19.30 saatleri arasında, hafta sonları ise 07.30-19.00 saatleri arasında çalıştığını iddia etmiş olmasına rağmen mahkemece talep aşılarak davacının haftanın 6 günü 07.30-19.30 arası çalıştığının kabulü ile hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

ZK