Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/15646 K.2013/23477

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 15.10.1995-15.11.2003 tarihleri arasında davalı kooperatifte çalıştığını, sigortasının eksik yatırıldığını ve haksız olarak işten çıkarıldığını, Mersin 1. İş Mahkemesinin 2003/1189 Esas nosunda kayıtlı hizmet tespiti davası açtıklarını verilen kararın kesinleştiğini, davacının işten çıkarıldıktan sonra eksik sigortalarını başka yerlerde çalışıp, tamamlayarak 13.08.2007 tarihinde emekli olduğunu, davacının sigortaları tam zamanında yatırılmış olsaydı 10.03.2005 tarihinde emekli olacağını, SGK ca geriye doğru işlem yapılamayacağından, davacının bu sürede ücret ve haklarından mahrum kaldığını ileri sürerek geç emeklilikten kaynaklanan maddi zararının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının taşeron olarak iş yaptığını, kayıtların eksikliğinden dolayı işlem yapılamadığını, emekliliğine davalının engel olmadığını, işi bitirdiği için işyerinden ayrıldığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, SGK kayıtlarına göre davacının 15.10.1995-10.12.2003 tarihleri arasında kısmi çalışmalarının bildirildiği, Mersin 1. İş Mahkemesinin Yargıtay onamasıyla kesinleşen 2003/1189 Esas, 2008/476 Karar sayılı dosyasıyla bu döneme ilişkin davacının davalı tarafından kuruma bildirilmeyen toplam 612 günlük çalışmasının tespitine karar verildiği, davacının 18.08.2007 tarihinde emekli olduğu,

davacının 44 yaş, 25 yıl sigortalılık ve 5.000 gün prim ödeme koşulunu sağladığı taktirde emekli olabileceği, mahkemece tespit edilen 612 gün eksik hizmet davalı tarafından süresinde bildirilseydi davacının 10.03.2005 tarihinde emekli olacağı, davacının geç emekli olması sebebiyle maddi zararının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davalının davacının çalışmalarını zamanında sigortaya bildirmemesi nedeniyle davacının geç emekli olmasından dolayı uğradığı zararın hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalı hizmet tespiti davası ile de sabit olduğu üzere davacının çalışmalarını 612 gün eksik bildirmiştir. Eğer davalı davacının çalışmalarını tam olarak bildirse idi davacı 10.03.2005 tarihinde yaşlılık aylığı almaya hak kazanacaktır. Ancak bu bildirimlerin eksikliği sebebi ile 01.09.2007 tarihinde yaşlılık aylığı almaya hak kazanmıştır.

Mahkemece, 01.04.2005 İle 01.09.2007 tarihleri arasında davacıya ödenmesi gereken yaşlılık aylıklarının maddi tazminat olarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Ancak her ne kadar davacının yaşlılık aylığının geç bağlanmasında davalının kusuru var ise de davacının da çalıştığı süre zarfında işverenden sigortanın tam olarak bildirilmesini isteme ve eksik bildirimleri Sosyal Güvenlik Kurumuna ihbar etme yükümü vardır. Davacı da kendisine düşen görevi yerine getirmemiştir.

Yani zararının artmasına kendi kusuru ile sebep olmuştur. Bu nedenle hesap edilen tazminat miktarından hakkaniyet oranında bir indirim yapılması gerekirken tüm süre için alabileceği yaşlılık aylığının tazminat olarak tahsiline karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.