KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2013/1595 E., 2013/8308 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mayıs 2013
Karar Metni
536 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 07.05.2013 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı ... vekili Av.... ve karşı taraftan davacı ... vekili Av.... geldiler, gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz nedenlerine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili davacının davalı işyerinde muhabir olarak Ağustos 2003 tarihinden iş akdinin haksız olarak işverence feshedildiği 11/03/2009 tarihine kadar çalıştığını, en son ücretinin 500,00 TL olduğunu, bunun dışında kaydettiği görüntülerin yayınlanması halinde görüntüler için prim aldığını, bunun ortalama aylık 100,00-150,00 TL arasında olduğunu, aylık 200,00 TL yemek parası verildiğini, çalıştığı süre zarfında fazla mesai yaptığını, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili; alacakların zamanaşımına uğradığını, esasa ilişkin olarak ise davacı ile davalı şirket arasında iş sözleşmesi bulunmadığını, davacının telif sözleşmesine istinaden haberler hazırladığını ve bu haberler karşılığında ödemeler yapıldığını, serbest gazeteci olduğunu, akdedilen sözleşme gereğince 01.01.2005 tarihinde işe başladığını beyanla haksız davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davacı ile davalı arasında hizmet akdine dayalı ilişki bulunduğu, iş akdinin haksız olarak davalı işverence feshedildiği, bilirkişi raporunda belirlenen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Mahkemece davacının 82.000,00 TL fazla mesai %5 fazla ödeme ile 20.006,00 TL fark ücret %5 fazla ödeme alacağı hüküm altına alınmış ise de, bu alacaklardan ne oranda hakkaniyet indirimi yapıldığı belli değildir. Yerleşik uygulamaya göre bu tür alacaklardan belli oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekmektedir.
Bu nedenle %30 hakkaniyet indirimli fazla mesai ücreti üzerinden bu alacağın %5 fazlalılık alacağı hesap ettirilmeli, daha sonra fazla mesai ücretinin %5 fazlalık alacağı ile fark ücret %5 fazlalık alacağından belli oranda hakkaniyet indirimi yapılarak hüküm altına alınması gereken toplam miktar bulunduktan sonra talep ve davalı yararına oluşmuş kazanılmış hak dikkate alınarak bu iki alacak hakkında hüküm kurulmalıdır.
Belirtilen şekilde hazırlanmamış rapora itibar edilmesi ve yapılan hakkaniyet indiriminin hükümde belirtilmemesi hatalıdır.
3-Davalı vekili, ıslah dilekçesi verilerek alacak miktarlarının arttırılması üzerine ıslaha karşı usulünce zamanaşımı savunmasında bulunduğu halde bu savunma üzerinde durulmamıştır. Islaha karşı ileri sürülen zamanaşımı savunması üzerinde durulup bu konuda gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınmalıdır.
4-Mahkemece hüküm altına alınan fark ücret, bunun %5 fazla ödemesi, fazla mesai, bunun %5 fazla ödemesi ve milli bayram ve genel tatil ücreti ile kıdem tazminatına en yüksek banka mevduat faizi işletilmiş ise de, Basın İş Yasası'nda bu alacaklara en yüksek banka mevduat faizi uygulanacağına ilişkin açık hüküm bulunmadığından sözü edilen alacaklara yasal faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.
Yapılacak iş; Islaha karşı ileri sürülen zaman aşımı savunması ile fazla mesai %5 fazla ödeme alacağının hesaplanma şekli konusunda ayrıntılı, denetime elverişli ek hesap raporu alıp, hakkaniyet indirim oranları ve hüküm altına alınması gereken alacaklar belirlendikten sonra karar vermektir.
O halde davalı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2013/1595, K. 2013/8308, 7 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama