KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2013/15977 E., 2013/21430 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2013
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı.
Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Kadastro sırasında dava konusu 200 ada 367, 368, 369, 370, 371, 372, 373 ve 374 parsel sayılı sırasıyla 3488,61 m2, 4395,62 m2, 9498,76 m2, 3491,73 m2, 2505,51 m2, 2599,98 m2, 2431,14 m2 ve 2186,42 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydına, satın almaya, ifraza, bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak 200 ada 367 parsel sayılı taşınmaz davalı ... adına, 200 ada 368 parsel sayılı taşınmaz davalı Halil ... adına, 200 ada 369 parsel sayılı taşınmaz davalı ... adına, 200 ada 370 ve 374 parsel sayılı taşınmazlar davalı ... adına, 200 ada 371 parsel sayılı taşınmaz davalı ...
Çiftçi adına, 200 ada 372 parsel sayılı taşınmaz davalı ... adına, 200 ada 373 parsel sayılı taşınmaz ise davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... vergi kaydına dayanarak ve taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, davalılar yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediğini öne sürerek dava açmıştır.
Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dava ve temyize konu 200 ada 367 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas alınan 05.03.1966 tarih 20 sayılı tapu kaydı, dava ve temyize konu 200 ada 368, 369, 370, 371, 372, 373 ve 374 parsel sayılı taşınmazların ise tespitlerine esas alınan 02.05.1952 tarih 21 sayılı tapu kaydı ve gittileri kapsamında kaldığı gibi davacı ...'nin davasını kanıtlayamadığı, ayrıca taşınmazlar üzerinde tespit gününde davalılar yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2013/15977, K. 2013/21430, 10 Aralık 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama