Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/16172 K.2014/635

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını ancak ücretinin ödenmediğini belirterek ulusal bayram ve genel tatil ücretinin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı, genel tatillerde işçinin çalıştırılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ulusal bayram ve genel tatillerin tamamında dini bayramların ise yarısında çalışma yaptığı kabul edilerek alacak hüküm altına alınmıştır.

Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

İmzalı ücret bordrolarından, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından daha fazla çalışıldığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının bordroda görünenden daha fazla olduğu yönünde bir ihtirazi kaydının bulunması halinde, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıt taşımaması durumunda dahi, işçinin bordroda yazılı olanın dışında ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının yapıldığını yazılı delille kanıtlaması imkân dahilindedir.

Somut olayda dosya kapsamından davacının ulusal bayram ve genel tatillerin tamamında dini bayramların ise yarısında çalışma yaptığının kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır. Ancak davalı işveren tarafından dosyaya sunulan idari izin formlarına göre davacının 01.05.2010 ve 29.10.2010 tarihinde izinli olmasına rağmen çalışma yaptığının kabulüyle bu günlere ilişkin olarak 67,03 TL +107,28 TL olmak üzere toplam 174,31 TL genel tatil alacağına hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Her ne kadar bu durum bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.