KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2013/16217 E., 2013/9894 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Mayıs 2013
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı, davacı yanında çalışması karşılığı olan 12 aylık ücretinin ödenememesi nedeniyle istifa ettiğini, daha sonra ücret alacağı için icra takibi yaptığını ancak davalının takibe itiraz etmesi sebebiyle takibin durduğundan bahisle itirazın kaldırılmasını ve takibin devamına karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davacının alacağı olmadığını, ayrıca ihtarnamede 12 aylık ücretinin ödenmediğini bu nedenle istifa ettiğini bildirmişken icra takibi ile 14 aylık ücret alacağını istediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 14 aylık, aylığı 400,00TL den hesaplanan 5.600,00TL asıl alacak yönünden takibin devamına ,icra inkar tazminatının reddine karar verilmiştir.
Somut olayda, davacının 20.12.2010 tarihli ihtarname ile “…yürütmekte olduğum işimden 12 aylık alacağımı alamadığımdan, bu tarihten itibaren… istifa ediyorum…” demek suretiyle 12 aylık alacağı olduğunu bildirmiştir, Oysa ki, Ankara 17. İcra Müdürlüğünün 2011/728 Esas sayılı icra dosyasında 14 aylık ücret alacağı talep etmiştir.
Mahkemece, davacının 14 aylık ücret alacağı bulunduğu kabul edilerek yapılan bilirkişi hesaplamasının kabulü ile itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacının ihtarname ile bildirdiği ücret alacağının, kendisi açısından ücret alacağı talebinin sınırını belirleyeceği, ayrıca ihtarname tarihinden sonra istifa etmesi nedeniyle çalışması mümkün olmayacağından ücret alacağının tutarının değişmesinin mümkün olmayacağı bu nedenle 12 aylık alacak yönünden talebin kabulü gerektiği ve bilirkişi raporunun da 12 aylık ücret üzerinden düzenlenmesi gerektiği gözden kaçırılarak 14 aylık ücret yönünden itirazın iptaline karar verilmesi hatalı olmuştur.
O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2013/16217, K. 2013/9894, 27 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama