Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/16310 K.2014/219

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının 22.06.2007-16.06.2011 tarihleri arasında çalıştığını, sözleşmenin İK.25/II-g maddesi gereğince tazminatsız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, fesih bildiriminde fesih gerekçesinin devamsızlık olarak gösterildiğini, davacının 11.06.2011 tarihinde fenalaşarak davalı işverenden vizite kağıdı istediğini, davalının da müvekkilinin bu halinden faydalanarak devamsızlık nedeni ile işten çıkarmak adına vizite kağıdı vermediğini, bu nedenle davacının rapor alamadığını, davacının Bölge Çalışma Müdürlüğüne yaptığı başvuru sonucu tanzim edilen müfettiş raporunda davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığının tespit edildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının sık sık istirahat alarak işini aksattığını, son olarak 2 gün izinsiz ve mazeretsiz işyerine gelmediğini bu durumun puantaj kayıtları ile de sabit olduğunu, davacının devamsızlıktan sonra işyerine geldiğinde konuya ilişkin savunmasının alındığını, davacının bu savunma yazısını imzalamaktan imtina etiğini, sözleşmenin devamsızlık nedeniyle kendileri tarafından haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı 11.06.2011 tarihinde rahatsızlığı nedeniyle hastaneye gitmiş, kendisine ilaçlı tedavi uygulanmış, istirahat raporu verilmemiştir. Davacı ustabaşından sözlü izin aldığını, bu yönde işyeri uygulaması bulunduğunu iddia ederek 13 ve 14.06.2011 tarihlerinde vizite kağıdı alamadığından izin ve mazereti dolayısıyla işe gitmediğini beyan etmiştir. Davalının ardarda iki gün devamsızlık nedeniyle sözleşmesine son vermiştir.

Bölge Çalışma Müdürlüğünün 28.06.2011 tarihli raporunda davacının devamsızlık tutanaklarında imzası bulunmaması ve savunmasının alınmaması nedenleriyle feshin haksız olduğu sonucuna varılmış ise de, davacının kendi iddialarından da anlaşılacağı üzere iki gün sözlü izin alarak işyerine gitmediğini kabul ettiği, sözlü izin aldığını ispatlayamadığı dikkate alındığında devamsızlık nedeniyle işveren feshinin haklı olduğu dikkate alınmadan davanın kabulü bozmayı gerektirmiştir.