Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/16942 K.2014/405

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 17.12.2013 günü belirlenen saatte temyiz edenler davacı ...A.Ş. vekili Av.... ve davalı ... A.Ş. vekili Av.... geldiler, gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

Dava yabancı hakem kararının tanınması ve tenfizi istemine ilişkindir.

1-İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre, davalı tarafın tüm, davacı tarafın ise aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itarazları yerinde değildir.

2-Davacı tarafın hakem kararında hükmedilen yargılama giderinin tenfizi istemine yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece hakem kararında hükmedilen yargılama giderinin bölünemeyeceği gerekçesiyle tenfiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki tahkim sözleşmesi istisnai bir nitelikte olup sözleşmenin taraflarını bağlar.

Yine MÖHUK 62/1-g maddesi uyarınca “hakem kararı hakem sözleşmesinde veya şartında yer almayan bir hususa ilişkin ise veya sözleşme veya şartın sınırlarını aşıyor ise bu kısım hakkında yabancı mahkeme kararının tenfiz istemi reddedilir.” kısmi tenfize olanak tanıyan bu ilke haricinde uygulamada ve Yargıtay kararlarında kararlılık kazanan görüşlere göre; tenfiz talebini inceleyen mahkeme uyuşmazlığın esasına giremeyeceği gibi, hakem kararında yer almayan bir bedelin tenfizine de hükmedemez.

Gerçekten bu olgu mahkemenin de kabulündedir. Ne var ki mahkemenin ileride rücu alacağına (ilişkisine) konu olabilecek yargılama giderine yönelik tenfiz istemini de aynı ilkeye dayanarak kabul etmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddetmesi doğru görülmemiş, davacının temyiz itirazının bu yönden kabulüne karar vermek gerekmiştir.