Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/1695 K.2013/2822

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, ücret ve fazla mesai ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının ücretinin ödendiğini, fazla mesai yapılmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ücret alacaklarının ve fazla mesai ücretlerinin ödendiğinin davalı tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK.nun 26. maddesinde açıkça belirtildiği üzere “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.

Taleple bağlılık kuralı gereği Hakim işçilik alacaklarında talep olmadığı sürece faize hükmedemez.

Somut olayda, davacı vekilinin dava dilekçesinde faiz talebi olmadığı halde Mahkemece ücret ve fazla mesai ücreti alacaklarına faiz yürütülmesi 6100 sayılı HMK.nun 26.

2013/1695 -2013/2822 S/2

maddesinde belirtilen taleple bağlılık kuralına aykırı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı HMK.nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.