KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2013/17002 E., 2013/12849 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Temmuz 2013
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi (Devredilen Elektrik İşleri Etüd İdaresi
Karar Metni
418 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Genel Müdürlüğü) vekili Av.... Dava Türü : Alacak
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı 18.11.2005 tarihinden itibaren, davalı kurumun çeşitli kamplarında sondaj işçisi olarak çalıştığını, arazide çalışma yaptığını, asıl görevinin bulunduğu ilin bölgesinin davalı kurumca beyan edilmediğini, Harcırah Kanununun 50 maddesine göre, asıl görevli bulunduğu ilin davalı kurum genel müdürlüğünün bulunduğu Ankara olması halinde arazide çalıştığı günler için davacıya harcırah ödemesi gerektiğini, asıl görevli olduğu yerin davacının çalıştığı kamp ve şeflikler olması halinde ise davacıya gündelik tazminat ödemesi gerektiğini ,davalının her iki şekilde de davacıya ödeme yapmadığını beyan ederek 2.500.00 TL harcırah alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, talep edilen alacakların zaman aşımına uğradığını, 662 sayılı Yasa ile EİEİ Genel Müdürlüğünde işçi statüsünde çalışanların sözleşmelerinin 31.12.2011 tarihi itibariyle DSİ 'ye devredildiğini, bu sebeple husumet itirazında bulunduğunu, davacının görev mahalli dışındaki tüm görevlendirmeler için Harcırah Kanunu ve TİS hükümleri gereği harcırah gündeliği ve nakil harcırahlarının ödendiğini beyan ederek açılan davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davacının arazide fiilen çalıştığının kabulü ile bu dönemler için arazi tazminatına hükmedilmiştir.
6245 sayılı Harcırah Kanunu 50.maddesinde; “ Aşağıdaki bentlerde gösterilen memur ve hizmetlilere asıl görevlerinin bulunduğu il (Bölge kuruluşuna dahil bulunanlarda bölge) sınırları içinde her türlü arazi üzerinde fiilen çalıştıkları günler için harcırah gündeliği yerine kadro derece ve görevlerinin özelliklerine göre, bütçe kanunlarında belirlenecek miktarlarda gündelik tazminat olarak ödenir. Asıl görevlerinin bulunduğu il veya bölge dışında görevlendirilmeleri halinde ise bu tazminat yerine genel hükümlere göre gündelik ödenir. (2)” düzenlemesi mevcuttur.
Yukarıda anılan maddeye göre arazi tazminatı ödenmesinin başlıca koşulu işçinin asıl görevinin bulunduğu il veya bölge sınırları içerisinde arazi üzerinde çalışmaktır. Davacı kamplarda çalıştırılmış ise de çalıştığı bölgenin kendi asıl görevinin bulunduğu il sınırları içerisinde kalıp kalmadığı araştırılmamıştır. Davacı da davasını açarken bağlı bulunduğu ili bilmediğini belirtmiştir. Davacının 1986 yılında Trabzon’da ikamet ettiği, Yukarı Çoruh Havzası Sondaj Kampında işe başladığına ilişkin sözleşme mevcuttur.
Mahkemece, sözleşmede yer alan bölgenin davacının bağlı olduğu il veya bölge olup olmadığı araştırılmadan eksik incelemeyle karar verilmesi, diğer yandan bilirkişi raporunda 2009 yılındaki çalışmasında Ocak ve Temmuz ayları arasında kampta görevli görülmemesine rağmen 294 gün arazide görevliymiş gibi hesap yapılması hatalıdır.
ND
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2013/17002, K. 2013/12849, 8 Temmuz 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama