Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/1745 K.2013/8311

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 07.05.2013 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı ... Deri San.Tic.A.Ş. vekili Av.... ve karşı taraftan davacı ... vekili Av.... geldiler, gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere, verilen kararın bozma kararına uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili davacının davalı işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin 19/07/2007 tarihinde haksız olarak feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini, davacının makinacı olup aylık gelirinin 1.100,00-1.200,00 TL arasında olduğunu, fazla mesai yaptığını, yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının sözleşmesinin toplu ve haksız eylem yapması sebebi ile haklı nedenle feshedildiğini, asgari ücret aldığını, fazla mesai yapmadığını yıllık izinlerini kullandığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda iki ayrı ücret seçeneğine göre hesaplama yapıldığı belirtilmekle beraber hangi seçeneğin kabul edildiği belirtilmeksizin talep gözetilerek 620,00 TL yıllık izin ücreti bakımından davanın kabülüne, diğer talepler yönünden reddine ilişkin verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiş, karar davalı tarafından kararın miktar yönünden kesin olması nedeniyle temyiz edilmemiş, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 19/04/2012 tarih ve 2010/6500 Esas ve 2012/13845 Karar sayılı kararı ile özetle iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiği, kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulü gerektiği, fazla mesai ücretinin tanık beyanları esas alınarak ödendiğinin kabul edilemeyeceği gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkeme tarafından bozma kararına uyularak, bozma öncesi tanzim edilen bilirkişi raporunun davacının ücretinin sezonda 1.150,00 TL olduğuna ilişkin 1.seçeneğine itibarla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece davacının ücreti sezon dönemi için net 1.150,00 TL olarak kabul edilmiş ise de, bozma öncesi mahkeme kararında davacının ücretine ilişkin bir belirleme yapılmamış, Yargıtay 9.Hukuk Dairesince de bu yön incelenmemiştir. Kararı temyiz eden davacı vekilinin ücrete ilişkin bir temyizi de bulunmamaktadır.

Öte yandan davacı ile aynı şekilde işten çıkarılan bazı işçiler tarafından açılan davalarda ücret asgari ücret olarak kabul edilmiş ve bazı dosyalarda taraf vekillerince, bazılarında davalı yanın temyizi üzerine bu temyiz itirazları yerinde bulunmayarak kararlar ve işçilerin asgari ücret aldığı hususu kesinleşmiştir.

(7.Hukuk Dairesi 2013/3310 Esas-2013/2169 Karar, 9.Hukuk Dairesi 2013/3491 Esas-2013/9848 Karar) Bu nedenle davacının ücretinin asgari ücret olduğunun kabulü ile işçilik alacaklarının buna göre hesap edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.