Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/1807 K.2013/4750

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, işe başladığı tarihten işten çıkarıldığı tarihe kadar aralıksız çalıştığını ancak işverenin işe giriş çıkışlar gösterdiğini yasal şartların yerine gelmesi nedeniyle kıdem tazminatı almak için işverene başvurduğunu işverinin istifa dilekçesi vermesi halinde ödemenin yapılacağını bildirmesi üzerine istifa dilekçesi ve içeriğini bilmediği bir çok belge imzaladığını 10.300,00 TL ödeme aldığını ancak bakiye kıdem tazminatı alacağı ile ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve resmi tatil ücretinin ödenmediğini bildirerek bu alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı davacının Ağustos ayında emeklilik şartlarını yerine getirdiği gerekçesi ile işyerinden ayrılmak istediğini bildirmesi üzerine kıdem tazminatı verilmek suretiyle işten ayrıldığını ihbar tazminatına hak kazanamadığını, fazla çalışma ve bayram çalışmasının söz konusu olmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme davacının davalıya ait işyerinde iki dönem halinde ilk dönem 03.08.1998-01.07.2010 tarihleri arasında ve emekli olduktan sonra ikinci dönemde ise 01.09.2010-13.12.2010 tarihleri arasında çalıştığını kabul etmiş ilk dönem çalışmasının emeklilik nedeniyle sonlandığı

2013/1807-2013/4750 S.2

ikinci dönem çalışmasının ise işverence haklı fesihle sonlandığı ispatlanamadığından kıdem ve ihbar tazminatı ile ulusal bayram genel tatil ücreti alacağına hükmedilmiş fazla mesai ücreti talebinin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Davacı asilin 27.09.2012 tarihli duruşmada dini bayramlarda çalışmadığını,resmi bayramlarda çalıştığını ancak bu çalışmasının karşılığının normal aylık ücret dışında yevmiye olarak ödeme yapıldığını beyan etmesine karşılık bu beyan göz ardı edilerek 1.000,50 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağına hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.