Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/18331 K.2013/13075

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacını davalı işyerinde çalışırken 09.11.2010 tarihinde işe başladığını, müvekkilinin iş akdinin kağıt üzerinde 10.04.2012 tarihinde işverence haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini, müvekkilinin sadece 11.04.2012 tarihinde işe gittiğinde insan kaynakları görevlisi işten çıkartıldığını belirtip ve elinde bulunan bütün evrakları imzalamasını istediğini, müvekkilinin rapor aldığından işten çıkarttıklarını bildirdiklerini, davalı şirketin kötü niyetli olduğunu, bu nedenlerle yapılan feshin geçersiz sebeple yapıldığını, belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının işyerinde çalışırken çalıştığı 9.11.2010-10.4.2012 tarihleri arasındaki dönem içerisinde 2010 yılında 5 gün, 2011 yılında 34 gün, 2012 yılında 17 gün olmak üzere toplam 56 gün rapor aldığını, işverenin işçinin iş görme ediminden yeterli olarak yararlanamadığı, bu çalışma şekline göre kendisinden verim alınmasının mümkün olmadığını, iş ekipmanlarına özensizlik gösterdiği, yine iş arkadaşları ile uyumsuzluk yaşadığını, iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerine riayet etmediğini bu sebeple iş kazasına sebebiyet verdiğini, işçinin bu davranışlarının işyerinde olumsuzluklarına ve huzursuzluklara yol açtığını, konuya ilişkin davacı işçiden savunma da istendiğini, bu çalışma şeklinin işvereni mağdur ettiğini, savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Somut olayda, davalı işverenin fesih gerekçesi olarak ileri sürdüğü hususlar, davacı tanıklarının 11.12.2012 tarihli beyanları ile doğrulanmakta, davacının dolaylı şekilde uzun süreli rapor almak suretiyle elinde olmayan nedenlerle iş verimliliğini kendisinden beklenen düzeyde gerçekleştiremediği davacı tanıklarınca dile getirilmektedir. Bu şekilde açıkça geçerli fesih nedeni kanıtlandığı halde, işe iade kararı verilmesi hatalı olup hükmün bu sebeple bozularak ortadan kaldırılması davanın reddine karar verilmesi gerekmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.