Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/1892 K.2013/2026

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı davalı işyerinde 03.09.2007-12.02.2010 tarihleri arasında elektrik mühendisi olarak çalıştığını, son ücretinin aylık brüt 7.970,00 TL olduğunu ödenmeyen ücret alacakları nedeniyle iş akdinin 12.02.2010 günlü ihtarname ile haklı nedenle feshedildiğini, ödenmeyen kıdem tazminatı, ücret ve izin ücreti alacaklarının tahsili için işveren aleyhine Beykoz icra Müdürlüğünün 2010/650 Esas sayılı dosyası ile başlatılan icra takibine davalı tarafından haksız itirazda bulunulduğunu belirterek Beykoz İcra Müdürlüğünün 2010/650 Esas sayılı dosyasına vaki itirazın iptali ile %40 dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, "Davalının Beykoz icra Dairesi'nin 2010/650 Esas sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin 10.316,13 TL asıl alacağın takip tarihinden itibaren işleyecek olan en yüksek banka mevduat faiz oranı ile birlikte davalıdan tahsili şeklinde devamına, davacının fazla isteminin reddine" şeklinde hüküm kurulmuştur.

Davaya konu olan icra takibinde ayrı ayrı miktar belirtilerek kıdem tazminatı, ücret ve yıllık izin ücreti isteklerinde bulunulmuştur. Bilirkişi raporunda da ayrı ayrı istekler hesaplanmış ve hak kazanılan tutarların talep edilenden daha az olduğu belirlenmiştir.

2013/1892 -2013/2026 S/2

Mahkemece hüküm fıkrasında, her bir istek yönünden hak kazanılan miktarlar belirtilmeksizin infazda tereddüt oluşturabilecek şekilde 6100 sayılı HMK 297. Maddesine aykırı şekilde toplam bir miktar üzerinden takibin devamına karar verilmiş olması, ayrıca yıllık izin alacağı 4857 sayılı Kanunun 34. Maddesi gereği geniş anlamda ücret niteliğinde olmadığından yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi gerekirken en yüksek mevduat faizi ile tahsiline karar verilmesi de hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı HUMK 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.