Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/19497 K.2013/13694

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı EÜAŞ vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalı EÜAŞ vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili davacının davalı EÜAŞ'nin asıl işverenliğinde diğer davalıların işçisi olarak çalışırken iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı EÜAŞ ile ... Ltd.Şti. vekilleri davanın reddini istemişlerdir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delillere göre davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalılardan EÜAŞ vekilinin temyizi üzerine 9 Hukuk Dairesi'nin 16/06/2011 tarihli ilamı ile özetle sair temyiz itirazlarının reddine, milli ... ve genel tatil ücreti bakımından ıslah dilekçesine karşı ileri sürülen zaman aşımı definin değerlendirilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkeme bozma kararına uymuş, ek hesap raporu aldıktan sonra davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Kararı temyiz eden davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi nedeni ile dava konusu edilen kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarına ilişkin hüküm kesinleşmiş olup bu alacaklar hakkında tekrar karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulması yerinde ise de, kesinleşen bu alacakların miktarı ile faiz türü ve faiz başlangıç tarihlerini de kapsayacak şekilde tespit hükmü kurulması infazda tereddütleri önlemek bakımından gerekli olduğundan yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nun 370/2.maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.