Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/1953 K.2013/8317

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 07.05.2013 günü belirlenen saatte temyiz eden davacı ... Hiz.San.ve Tic.A.Ş. vekili Av.... ve karşı taraftan davalı ... vekili Av.... geldiler, gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili davalının iş akdinin 2011 Şubat ayında feshedildiğini, kendisine kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, ikramiye, fazla mesai ve sosyal yardım haklarına karşılık 54.064,34 TL'nin 3 ve 4 Mart 2011 tarihlerinde ödendiğini, davalının davacıyı ibra ettiğini, muhasebe kayıtlarının tetkiki davacıya 18.816,21 TL'nin çıkış tazminatı adı altında fazladan hataen ödendiğinin anlaşıldığını, iadesinin noter ihtarı ile talep edildiğini ancak iade edilmediğini iddia ederek 18.816,21 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili davalıya ödenen miktarın kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, ikramiye, sosyal hakları ve fazla mesai ücretlerine karşılık yapılan bir ödeme olduğunu, fazla değil aksine eksik ödeme sözkonusu olduğunu zira davalının haklarının daha fazla olduğunu, hataen yapılan bir ödeme olmadığını savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içinde bulunan ödeme bordrosundan davalı işçiye iş akdinin feshinden sonra işten çıkış tazminatı adı altında net 18.816,21 TL ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu hususta taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır. Davacı şirket yetkilisi ... işe iade davasındaki yargılama sırasında tanık olarak verdiği beyanında davalı işçiye dostça ayrılmak için bir miktar para verilmesi konusunda konuşma yapıldığını beyan etmiştir.

Ödenen paranın miktarı, işten çıkış tazminatı olarak tahakkuk ettirilmiş olması, bu tanığın beyanı birlikte değerlendirildiğinde bu paranın davalı işçiye işe iade davası açmaması için verildiği sonucu çıkmaktadır. Taraflar arasında bir bakıma ikale anlaşması yapılmıştır. Davalı işçi bu anlaşmaya uymayıp işe iade davası açmış ve işe iade talebinin kabülü ile işe iadesine karar verilmiştir. O halde ikaleye mahkemece itibar edilmemiştir. Bu nedenle davacı şirketin ödediği parayı isteme hakkı bulunmaktadır.

Bu itibarla, davalı işçinin açtığı işe iade davasında verilen karar kesinleştiğine göre davalının süresinde işe iade talebinde bulunup bulunmadığı araştırılmalı, başvurusuna rağmen işe başlatılmamış ise kararda belirli boşta geçen süre ücreti ile işe başlatmama tazminatının davalıya ödenip ödenmediği üzerinde durulmalı, ödenmemiş ise ödenen bu miktarın davalı işçinin sözü edilen alacaklarından mahsubu ile varsa fazlası davacı yararına hüküm altına alınmalıdır. Davalıya boşta geçen süre ücreti ile işe başlatmama tazminatı ödenmiş ise ya da işçi işe başlatılmış ise dava konusu edilen miktarın davalıdan tahsiline karar verilmelidir.

Mahkemece bu yön üzerinde durulmadan maddi olayı açıklamanın davanın taraflarına, hukuki vasıflandırmanın hakime ait olduğu gözardı edilerek davacı tarafın hataen ödendiğini ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.