Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/20570 K.2013/22252

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının 21.12.2010-22.04.2013 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığını,...1.Noterliğinden çektiği 16.04.2013 tarihli ihtarname ile fazla mesai alacağının kandisine ödenmesini istediği, davalının ise İş Kanununun 25/2 maddesi gereğince haksız olarak iş sözleşmesini fesih ettiğini, İş Kanununun 18/3-c maddesine göre mevzuattan veya sözleşmeden doğan haklarını talep için işveren aleyhine adli veya idari makamlara başvurma durumunda işverinin işçinin iş sözleşmesini fesih edemeyeceğini belirterek işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece İş Kanununun 18/3-c maddesi gereğince davacı işçinin mevzuattan veya sözleşmeden doğan haklarının talep için işveren aleyhine idari veya adli makamlara başvurması veya bu hususta başlatılmış sürece katılmasının fesih için geçerli ve haklı bir neden oluşturmayacağını, davacının fazla mesai alacağının bulunup bulunmadığının açılan davada değerlendirilmesi gerektiğini, bu davanın sonucunun beklenmesine gerek olmadığını belirterek davanın kabulüne davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Davacının işe iadesine ilişkin mahkeme kararı yerinde olup davalının bu yöne ilişkin temyiz nedenleri yerinde değildir. Ancak davalı işverenin fesih nedenine göre davacının işe başlatılmaması halinde ödemesi gereken tazminatın davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında belirlenmesi gerekirken 4 aylık ücreti tutarında belirlenmesi hatalı olmuştur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle 4857 Sayılı Kanunun 20/3.maddesi gereğince mahkemece verilen kararının bozulup ortadan kaldırılması ve Dairemizce aşağıda yazılı hükmün kurulması gerekmiştir.