Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/21300 K.2014/5960

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, günlük 4 saat fazla çalışması olmasına rağmen fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, gece çalışma ücretlerini değişik zamanlarda istemesine rağmen verilmediğini, “bu ücretler talep edilmeyecek, işçi çok, çalışıyorsanız bu şekilde çalışacaksınız” denildiğini, bu ücretleri talep eden işçiler gibi davacının da iş akdinin feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili, ikramiye ve gece çalışma alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının işe gelmeyerek iş akdini kendisinin feshettiğini, davacının davalı şirketten ayrılmadan önce başka bir şirkette çalıştığının sigorta hizmet belgelerinden tespit edilebileceğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdini yıllık izinlerin kullandırılmaması ve ücretinin, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle haklı sebeple feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının çalışma süresi ihtilaflıdır. Davacının kayıtlara göre 16.11.2000-15.08.2005 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı sabitse de 16.11.2000 tarihinden önce 11003671, 11013866, 11018159, 11010696 sicil numaralı işyerlerinde çalıştığı görülmektedir. Davalı işyeri ile bu işyerlerinin bağı araştırılmadan tazminata esas süreye bu sürelerin dahil edilmesi hatalıdır.

3-İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin Kanunun 24 ve 25 inci maddelerinde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 17 nci maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedeni bulunmakla birlikte, işçi ya da işverenin 26 ncı maddede öngörülen hak düşürücü süre geçtikten sonra fesih yoluna gitmeleri durumunda, karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Mahkemece de kabul edildiği üzere iş sözleşmesini davacı işçi bir kısım işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle feshetmiştir. Haklı da olsa iş akdini fesheden tarafın ihbar tazminatı talep hakkı olmadığı düşünülmeden ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.