Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/21425 K.2014/14336

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı bankanın Çorum şubesinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını çalışması karşılığı olarak fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacakları ile hafta tatili alacaklarının ödenmediğini belirterek bu alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacı işçinin fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili çalışması yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil çalışması yaptığını ispat yükü işçiye, çalışma olgusunun ispatlanması halinde ücretlerinin ödendiğini ispat yükü ise işverene düşmektedir.

Fazla çalışmanın ve ulusal bayram genel tatil çalışmasın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil çalışması ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil çalışması alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir.

Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil çalışması yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda mahkemece, davacının işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, yapmış olduğu fazla çalışmaların karşılığı olarak fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili alacaklarının ödenmediği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacının hizmet sözleşmesinin 2. Maddesinde “İş Kanunu gereği olarak aylık belirgin bir ücret olup, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil günleri ve fazla mesai ücretlerini de kapsar” hükmü yer almaktadır.

Davacının hizmet sözleşmesinde fazla mesai çalışması karşılığının ücrete dahil olduğunun kabul edilmesi nedeniyle, dairemizin yerleşik uygulaması gereği yıllık 270 saatlik fazla çalışmanın ücrete dahil olduğunun ve 270 saat üzeri çalışmanın fazlasının fazla mesai alacağı olarak hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken, fazla mesainin tamamının hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Hizmet sözleşmesinde davacının hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil çalışmasının da ücrete dahil olduğu taraflarca kararlaştırılmıştır. Davacı güvenlik görevlisi olarak çalışıp brüt 1530.60 TL ücret almaktadır. Almış olduğu ücret fesih tarihi itibariyle asgari ücretin iki katı tutarındadır. Bu nedenle yaptığı iş, aldığı ücret ve hizmet sözleşmesindeki bu hüküm birlikte değerlendirildiğinde davacının hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının ücrete dahil olduğunun kabulüyle, bu taleplerinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.