KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2013/21857 E., 2014/4664 K.·Yargıtay İlamı
- Karar tarihi
- 26 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Dava Türü
- Alacak
Karar Metni
389 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere, bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili, davacının 25/07/1985 tarihinden emekliye ayrıldığı 14/07/2011 tarihine kadar hiç ara vermeksizin davalı işyerinde çalıştığını, sendika üyesi olduğunu, müvekkilinin hak ve alacaklarının Toplu İş Sözleşmesine göre hesaplanması gerektiğini iddia ederek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacı dava ve ıslah dilekçesinde kıdem tazminatına iş akdinin feshedildiği 14/07/2011 tarihinden itibaren yıllık vadeli mevduata uygulanan en yüksek yasal faiz, yıllık izin ücreti alacağına ise yasal faiz uygulanmasını talep etmiştir.
Mahkemece kıdem tazminatı için en yüksek mevduat faizi, yıllık izin ücreti alacağı için yasal faiz talep edilmesine rağmen, hakimin talepten başkasına hükmedemeyeceğini düzenleyen 6100 sayılı HMK'nun 26. maddesine aykırı olarak kıdem tazminatına yasal faiz, yıllık izin ücreti alacağına en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi; kıdem tazminatına fesih tarihinden itibaren faiz talebinde bulunulmasına rağmen dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesi; ayrıca kabul edilen alacak miktarı 75.053,54 TL olmakla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 2013 tarihli AAÜT dikkate alınmadan eksik avukatlık ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2013/21857, K. 2014/4664, 26 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama