Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/22014 K.2013/16204

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2--Davacı, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 01.06.2009 tarih ve 2008/36310 Esas 2009/15142 Karar sayılı ilamıyla onanan yerel mahkemenin işe iadeye ilişkin kararına rağmen davalı şirkete yaptığı başvuru üzerine işe başlatılmaması nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı ile hafta tatili alacaklarının, birleşen dosyada ise fazla çalışma alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının haklı nedenle işten çıkarıldığını, kıdem ve ihbar tazminatı talep hakkının olmadığını, yapılan tüm fazla çalışmaların bordro karşılığında davacıya ödenmesi nedeniyle fazla çalışma alacağının olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, ihbar süresinin kullandırıldığına yada kıdem ve ihbar tazminatının davalı tarafça ödendiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda; asıl davada davacı kıdem ve ihbar tazminatı ile hafta tatili alacakları için 10.175,00 TL alacağın, birleşen davada fazla çalışma alacağı için 12.000,00 TL alacağın davalı taraftan tahsilini istemiştir. Mahkemece 6.000,79 TL alacağın davalı taraftan tahsili ile davalı yararına 500,90 TL avukatlık ücretine hükmedilmiştir. Ancak birleşen dosyada reddedilen miktar 12.000,00 TL olup; reddedilen bu miktar bakımından davalı yararına 1.940,90 TL avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği halde eksik avukatlık ücretine hükmedilmesi, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.