KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2013/2314 E., 2013/1255 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2013
Karar Metni
351 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı avukatı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz nedenlerine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili davacının davalıya ait gemide fitter olarak çalışmakta iken iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, milli bayram ve genel tatil, yıllık izin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı vekili davacı ile yapılan iş sözleşmelerinin belirli süreli olduğunu, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, haftalık çalışma süresinin 48 saati geçmediğini, hak etmediği halde kendisine alacaklarının iyi niyetle ödendiğini, ayrıca alacaklarının zaman aşımına uğradığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece iş sözleşmesinin belirsiz süreli olduğu, davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, ayrıca bilirkişi raporunda belirli işçilik alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının dini bayramların ilk günü dışındaki genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek 10.01.2003-05.02.2004 tarihleri arasındaki dönem için 293,71 TL genel tatil ücreti
2013/2314-1255 S.2
hesap edilmiş, mahkemece %30 hakkaniyet indirimi ile 205,60 TL hüküm altına alınmıştır.
Taraflar arasında imzalanan en son tarihli iş sözleşmesi 08.11.2002 tarihli olup 6.maddesinde sözleşmenin 7 aylık bir süre için geçerli olduğu, 4.maddesinde ise, kararlaştırılan aylık ücretin fazla mesai, hafta tatili ile ulusal ve dini bayram günlerinde yapılacak çalışmayı da kapsadığı kararlaştırılmıştır.
Taraflar arasında 08.06.2003 tarihinden sonra sözleşme imzalanmadığına, süresi sona eren 08.11.2002 tarihli sözleşmenin kendiliğinden yenilenmiş sayılacağına ilişkin bir hüküm de bulunmadığına göre anılan 4.madde hükmünün 08.06.2003 tarihinden fesih tarihi olan 05.02.2004 tarihindeki çalışma süresi için geçerli olduğu kabul edilemez.
Bu nedenle 10.1.2003-8.6.2003 tarihleri arasındaki dönem dışlanmak suretiyle 08.06.2003-05.02.2004 tarihleri arasındaki dönem için genel tatil ücretinin hesap edilerek hüküm altına alınması gerekirken 10.1.2003-5.2.2004 tarihleri arasındaki döneme yönelik hesaplama yapan bilirkişi raporunun hükme esas alınmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2013/2314, K. 2013/1255, 19 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama