Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/23470 K.2014/10297

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, emeklilik için yaş dışındaki koşulları yerine getirdiğini, bu nedenle davalı işyerinden ayrıldığını ileri sürerek, kıdem tazminatı ile yıllık izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının görevli olduğu Akçaabat mezbahane bekçiliği görevinde çalışırken kendisine emanet edilen işyerinin kapılarını mesai saatleri içinde açık bırakarak görev yerini terk ettiği, küçük yaştaki kız çocuklarına cinsel tacizde bulunduğu iddiasıyla tutuklandığını, davacı hakkındaki ceza davasının sonucunun beklendiğini, davacının iş akdinin feshedilmediğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının müracaat tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanması için yaş hariç diğer koşulların yerine getirdiğinin bildirildiği, davacı ile ilgili Akçaabat Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan 2011/36 sayılı soruşturmada işyeri ile ilgisi olmayan ve reşit olmayan kız çocuklara cinsel taciz suçlaması ile 18.06.2011 tarihinde gözaltına alındığı ve 19.06.2011 tarihinde tutuklandığı, davacının 01.07.2012 tarihinde Trabzon 4. Noterliği aracılığıyla emeklilik işlemlerini yaptırmak üzere S.G.'a vekalet verdiği, davacı vekilinin davalı B..

B..na 31 Ekim 2011 tarihinde Akçaabat Noterliği aracılığıyla gönderdiği ihtarnamede davacının emeklilik için işyerinden ayrıldığını beyanla 04.07.2011 tarihi itibariyle iş akdini feshettiğini bildirerek kıdem tazminatının ödenmesini talep ettiği, davacının kıdem tazminatı talebinin değerlendirilmesinde; davacının 04.07.2011 tarihinde iş akdini feshettiği, fesih öncesi SGK'ya yapılan müracaat sonrasında kurumdan alınan cevapta yaş koşulları dışındaki emeklilik şartlarının gerçekleştiğinin bildirilmiş olduğu, davacının 04.07.2011 tarihinde gerçekleşen feshinin kıdem tazminatını hak edecek şekilde haklı bir fesih olduğu,

davalı belediyenin dava açıldıktan sonra 28.03.2012 tarihinde davacının iş akdinin 4857 Sayılı Kanunun 25/ll-e maddesine göre yapılan feshin hukuken geçerliliğinin bulunmadığı, davacının iş akdini emeklilik nedeniyle feshettiği ve kıdem tazminatı talebinin haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yıllık izin kullandığına dair belge ibraz edilmediği belirtilerek hesaplama yapılmış ise de dosyada davacının yıllık izin kullandığına dair bir kısım belgeler mevcut olup bu kayıtlar dikkate alınmadan yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

KARŞI OY

Dosya kapsamından davacının davalı belediyeye ait mezbahanede bekçi olarak çalıştığı, davacının 18.06.2011 tarihinde cinsel istismar suçu işlediği iddiasıyla gözaltına alınıp 19.06.2011 tarihinde tutuklandığı, davalı işverence soruşturma sonucunun beklendiği sırada davacının vekili aracılığıyla iş akdini emeklilik için yaş dışında kalan koşuları yerine getirdiği gerekçesiyle 04.07.2011 tarihi itibariyle feshettiği anlaşılmaktadır.

Davacının cinsel istismar suçu nedeniyle tutuklandığı sabit olup davacının davalı işverence soruşturma sonucunun beklenmesi sırasında davacının emeklilik nedeniyle iş akdini feshettiğini bildirmesi hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup M.K.nun 2.maddesine aykırıdır. Taraflar hukuken kendilerine sağlanan hakları başkasının aleyhine kullanamaz.

İşverence soruşturma sonucunun ve davacının tutukluluk süresinin devam edip etmeyeceğinin beklendiği sırada emeklilik nedeniyle iş akdini feshedilmesi kötüniyetli olup davacının kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması nedeniyle mahkeme kararının kıdem tazminatı yönünden de bozmayı gerektirdiği görüşünde olduğumdan Sayın Daire çoğunluğunun onama görüşüne katılmamaktayım.