Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/23748 K.2014/8851

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar DHMİ vekili ve İ.. Tem. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı Trabzon Havaalanında temizlik işçisi olarak çalıştığını, 29.02.2012 tarihinde emekli olmak suretiyle işten ayrıldığını bu nedenle kıdem tazminatı ve yıllık izin alacaklarının davalılardan müşterek müteselsil tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davanın davalılar DHMİ ve İtemsan şirketi yönünden kısmen kabulüne, Burhan İnşaat yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

İşçinin işe iade davası açması durumunda, izin ücretinin talep edilip edilemeyeceği davanın sonucuna göre belirlenmelidir. Gerçekten işçinin dava sonucu işe başlatılması durumunda, önceki fesih ortadan kalkmış olmakla ve iş ilişkisi devam ettiğinde 4857 sayılı Yasanın 59 uncu maddesi uyarınca izin ücreti istenemez. İşçinin işe başvurusuna rağmen yasal bir aylık işe başlatma süresi içinde işe alınmaması halinde ise, işe başlatmama anı fesih tarihi olarak kabul edildiğinden, izin alacağı bu tarihte muaccel olur.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Aktin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret, işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.

Somut olayda bilirkişi davalılar tarafından dosyaya sunulan yıllık izin belgelerindeki izinlerin kullandırıldığı anlaşılamadığından bu belgelere itibar etmemiştir. Ancak söz konusu belgeler yetkili iki kişi tarafından onaylanmıştır ve o ayki ücret hesap pusulalarında da davacının yıllık izinde olduğu gösterilmiştir. Bu nedenle söz konusu yıllar açısından davacıya yıllık izin kullandırıldığının kabul edilmesi gerekirken davacının bu yıllar açısından da yıllık izine hak kazandığının kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.