Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/24852 K.2014/4404

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı davalı iş yerinde çalıştığı yıllar arasında kullandırılmayan ve ücreti de ödenmeyen yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacının mevsimlik olarak çalıştığı belirtilen dönemde Yargıtay kararları gereği mevsimlik iş sayılmayan 11 aydan fazla hizmet süresi ile sürekli kadroya geçtiği dönem içerisinde, bilirkişinin belirlediği yıllık izinlerin davacıya kullandırılmadığı ve ücretinin de ödenmediği anlaşıldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile yıllık ücretli izin alacağının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Uyuşmazlık davalı işyerinde davacı işçiye kullandırılmayan izin sürelerinin doğru hesaplanıp hesaplanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının hak kazandığı toplam 88 gün yıllık izin süresi üzerinden izin ücreti hesaplanmış ise de, işçinin imzasını taşıyan izin belgeleri ile kullandırılan izin süresi 234 gün iken, hesaplama yapılırken 204 gün yıllık izin kullanıldığının kabulü ile kullandırılmayan izin gün süresi hatalı olarak 88 gün .../..

olarak belirlenmiştir. Hesap hatası yapılması sonucu davacının hak kazandığı yıllık izin alacağını 58 gün, yerine 88 gün olarak fazla hesaplayan bilirkişi raporu esas alınarak sonuca gidilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.