Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/24993 K.2013/21612

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili müvekkilinin davalı iş yerinde pompacı olarak çalıştığını, iş akdinin feshedildiğini, haklarının ödenmediğini iddia ederek fazla mesai, hafta tatili ile milli bayram ve genel tatil çalışma ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delillere göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, taraf vekillerinin temyizi üzerine 22.Hukuk Dairesi'nin 28/01/2013 tarihli ilamı ile özetle davacının gündüz 7 gün çalıştığı haftalar için hafta tatili ücretine hak kazandığı, fazla mesai ücretinin hesabında 2009 Ağustos ayından önceki dönemde gece çalışmalarında 2,5 saatlik dinlenmenin olmadığı ispatlandığından buna göre alacağın hesaplanması ve davalı temyizi bakımından yıllık 270 saatlik fazla mesainin ücrete dahil olduğunun dikkate alınması gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyan Mahkeme ek hesap raporu aldıktan sonra ek rapordaki miktarlar üzerinden hakkaniyet indirimi yaparak fazla mesai ve hafta tatili ücretinin tahsiline karar vermiştir.

Mahkemece davacının yatırdığı toplam 203,09 TL harcın yargılama giderlerine dahil edilerek davanın kabul ve red oranına göre paylaştırıldığı anlaşılmaktadır.

Harçlar Yasası uyarınca belirlenen peşin karar ve ilam harcından dava gününde davacı sorumlu ise de hükümle birlikte aleyhine hüküm kurulan yandan alınmasına karar verilmesi gerekir. İki tarafın kısmen haklı çıkması halinde yargılama giderlerinin taraflar arasında paylaştırılacağına ilişkin HMK'nun 326.maddesi yargılama harçları için uygulanmaz. Çünkü davanın reddi hariç harç daima davalıya yükletilir. Bu halde, davanın açıldığı tarihte davacı tarafından yatırılan peşin harç giderinin doğrudan davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılama gideri içerisinde değerlendirilip kabul ve ret oranına göre taraflar arasında paylaştırılmasına karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK’nun 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.