Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/2529 K.2013/4811

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının temyizine gelince.

Davacı, davalı işyerinde kapsam dışı personel olarak çalıştığını, yıllık izin kullanan işçiye kapsam dışı personel yönetmeliğindeki süreler esas alınarak yıllık ücretli izin sürelerinin belirlendiğini, fakat bu süreler hesaplanırken bu döneme denk gelen hafta tatillerinin de yıllık ücretli izin süresinden sayılmasıyla işçiye yasaya göre kullandırılması gereken günden daha az bir süre yıllık izin kullandırıldığını, işyerinde yapılan yanlış uygulama nedeniyle kapsam dışı personel yönetmeliğine iş kanununa yıllık ücretli izin yönetmeliğine aykırı bir şekilde işçiye yıllık ücretli izin kullandırıldığını,

Cumartesi günlerinin hafta tatilinden sayılmamış olması sebebi ile eksik kullandırılan yıllık ücretli izinlerin ücretinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, yıllık izin alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın idari yargıda açılması gerektiğini, 1475 ve 4857 sayılı İş Kanunları ile 394 sayılı Hafta Tatili Hakkında Kanun hükümlerine göre hafta tatilinin haftada bir gün olduğunu, davalı kuruluş bünyesinde de pazar günleri çalışılmayarak hafta tatili yapıldığını, Pazar gününe gelen ../..

2013/2529-4811 S.2

yıllık izinlerin de kullanılan izin süresinden düşüldüğünü, işyerinde haftada 2 gün tatil yapılacağının TİS yönetmeliğinde kabul edilmesi halinde bu sürelerden birisinin kanuni zorunluluk sebebi ile hafta tatili, diğerinin akdi tatil olarak adlandırıldığını, akdi tatil olan cumartesi gününe denk genel yıllık ücretli izin sürelerinin kullanılan izin süresinden düşülmemiş olmasında hukuka aykırılık bulunmadığını bildirerek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dosya içeriğinde bulunan Kapsam Dışı Personel Yönetmeliğinin çalışma şartlarını düzenleyen 12.maddesinin " bu yönetmelik kapsamında bulunan personel için çalışma süresinin haftada 5 gün çalışma, 2 gün tatil esasına göre düzenlendiği" şeklinde belirtildiği, yönetmeliğin bu maddesine göre kapsam dışı personel açısından Cumartesi günlerinin de hafta tatili olarak değerlendirilmesi gerektiği, Yönetmeliğin 13.maddesinde ise çalışılmış gibi sayılan hallerin belirtildiği, bunun içerisinde hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günlerinin sayıldığı,

yönetmeliğin 29.maddesinin yıllık ücretli izin sürelerini düzenlediği, belirtilen bu yönetmelik hükümlerine göre işyerindeki çalışma teamülünün 5 gün çalışma ve 2 gün tatil şeklinde olduğu, Cumartesi günlerinde de tatil yapıldığı, dolayısıyla kapsam dışı personel açısından cumartesi günlerinin de hafta tatili olarak değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan 11.04.2012 tarihli ek bilirkişi raporunda 2000-2006 yılları arasındaki dönemle ilgili yıllık izin belgeleri bulunmadığından bu dönemin hesaplama dışı bırakıldığı bildirilerek 1994-1999 ve 2007-2009 yılları arasındaki dönemler yönünden hesaplama yapılmış, davacı vekili rapora karşı verdiği itiraz dilekçesinde 2000-2006 yılları arasındaki dönem ile ilgili yıllık izin belgelerinin davalı işverenden istenerek ek rapor alınmasını talep etmiş, mahkemece işverenden bu dönemle ilgili belgeler getirtildiği halde ek rapor alınmadan sonuca gidilmiştir.

Mahkemece bilirkişiye davalı tarafından dosyaya sunulan 15.05.2012 tarihli dilekçe ekindeki izin belgeleri üzerinde inceleme yaptırılarak çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

../..

2013/2529-4811 S.3