Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/2573 K.2013/1696

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçi, iş sözleşmesinin haksız feshi nedeni ile kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davacının kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ve genel tatil mesai ücretlerinin asıl-alt işveren ilişkisi içinde olan davalılardan müteselsilen tahsiline dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 24/06/2010 tarihli kararı ile ilk 3 yıl haftada 6 saat, geri kalan sürede ise haftada 9 saat üzerinden fazla mesai ücretinin hesap edilmesi gerektiği gerekçesi ile davacı yararına bozulmuş,

mahkeme tarafından bozma kararına uyularak ek rapor alınıp bakiye alacaklara ilişkin açılan ek dava da birleştirilerek davanın kısmen kabulüne dair 21/04/2011 tarihli kararın temyizi üzerine 9 Hukuk Dairesi 07/07/2011 tarihli kararı ile ek dava ve ıslaha yönelen zamanaşımı def'inin değerlendirilmemesi, icra dosyasında davacıya ödeme yapılıp yapılmadığının araştıralarak alacakların buna göre hüküm altına alınması ıslah dilekçesinde faiz talebi olmadığından faize karar verilmemesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

2013/2573 -2013/1696 S/2 Mahkemece bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm altına alınan yıllık izin ücretine yasal faiz yerine en yüksek banka mevduat faizi işletilmesi, fazla mesai ücreti açısından infazda tereddüde neden olacak hüküm kurulması hatalı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmekte ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı HMK.nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.