Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/26436 K.2013/22893

Av. ... Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen DİRENME kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dairemizin 6352 sayılı Kanunun 40'ncı maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi almakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

Davanın yasal dayanağı 4857 sayılı Yasanın 22. Maddesi olup anılan maddede işverenin, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabileceği, bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından 6 iş günü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişikliklerin işçiyi bağlamayacağı bildirilmiştir.

İşçinin iş görme borcu ile bunun karşılığında işverenin ücret ödeme borcu çalışma koşullarının en önemlilerindendir. Yasada ücretin eklerinin neler olduğu açıkça düzenlenmemiş ise de 32'nci maddenin ikinci fıkrasında "Ücret, prim, ikramiye, ve bu nitelikteki her türlü istihkakın" banka hesabına yatırılması öngörüldüğünden "ikramiye" ücretin eki olarak İş Kanununda ifadesini bulmuştur.

4857 sayılı Yasanın 22'nci maddesinde icap ve kabul bakımından genel hükümlerden ayrık bir düzenleme getirilmiştir. Genel hükümlere göre icabın yazılı yapılması gerekmediği gibi, kabulünün zımni olması mümkün olduğu halde 22'nci madde de icabın işverenden yazılı olarak gelmesi, kabulünde işçi tarafından yazılı olarak bildirilmesi gerekir. 22'nci maddede sükut ikrardan gelmez. Burada ki "yazılılık" kuralı geçerlilik şartıdır.

Somut olayda davacı 17/03/2003 tarihinde işe girmiş, işe girdiği tarihten 2009 yılına kadar işverence 4 ayda bir yılda 3 defa ikramiye ödendiği halde 2009 yılından itibaren ikramiye ödenmemiştir. Dinlenen tanıklar ikramiye talep eden işçilerin işverence işten çıkartıldıklarını beyan etmişlerdir.

Mahkemenin davacı işçi tarafından ikramiyenin kaldırılmasına itiraz edilmediği, ikramiye ödenmesine ilişkin yazılı bir sözleşme bulunmadığı ikramiye ödenmemesinin iş koşulu haline geldiği gerekçesiyle verdiği direnme kararı yerinde değildir.