Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/2694 K.2013/7584

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı tarafından işi bırakması için her tür yola başvurulduğunu, Eylül ayı ücretinin 21 Ekim tarihine gelmesine rağmen verilmediğini, 21 Ekim 2010 sabahı işten çıkması söylenerek iş akdinin feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacıya ücret alacaklarının ödendiğini, iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle haklı olarak sona erdirildiğini, davacının taleplerinin haksız olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı tarafın davacının işe gelmemesi nedeniyle haklı fesih iddiasında bulunduğu, iş akdinin sona ermesinden itibaren bir ay süre ile bu konuda işlem yapmayan davalının dava dilekçesi tebliği sonrası işe gelmeme mazeretine dayandığı, böylece haklı fesih olgusunun kanıtlanamadığı, yapılan feshin haksız olduğu, davacının haksız feshe bağlı haklara ve ücret alacaklarına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı 2010 Eylül ayı ücreti ile Ekim ayına ilişkin 20 günlük ücretinin ödenmediğini ileri sürerek tahsilini talep etmiştir. Davalı davacının ücret alacaklarının ödendiğini savunmuştur. Dosya içerisinde davacının Eylül, Ekim ve Kasım ayı ücretlerinin yatırıldığına dair 31.12.2010 tarihli banka dekontu bulunmaktadır. Bu dekontla yatırılan ücretin davacının talep ettiği Eylül ve Ekim aylarına ilişkin ücretlerini karşılayıp karşılamadığı taraflara sorulmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.