Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/2752 K.2013/7158

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili yargı kararına göre taraflar arasındaki iş sözleşmesinin işverence geçerli nedene dayanarak feshedildiğinin tespit edilmesine karşın davacıya kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, yıllık izin ücretlerinin ödenmediğini belirterek anılan alacakların hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı nedenle feshedildiğini, davacının işverenden her hangi bir alacağı kalmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin işverence geçerli nedenle feshedildiğinin yargı kararı ile sabit olmasına karşın davacıya işçilik alacaklarının ödenmediğinin tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosya kapsamına göre karara esas alınan bilirkişi raporunda tanık anlatımlarına göre belirlenen mesai saatlerine göre fazla çalışma ücreti hesabı yapıldığı anlaşılmaktadır.

Taraflar arasında imzalandığı anlaşılan sözleşmenin 2. maddesinde işçiye ödenecek ücretin fazla çalışma ücretini de kapsayacağına dair düzenlemeye yer verilmiştir.

Taraflar arasında fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin kararlaştırılması durumunda yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin davacı tarafça ispatlanmış bulunan fazla çalışma sürelerinden indirilmesi gerekir. İşçiye her ay ödenen ücret içinde fazla çalışma karşılıklarının bir kısmının yer aldığı taraflarca kabul edildiğine göre yıllık 270 saatin 12 aya bölünmesi ile belirlenen 22.5 saat, her ay için davacı tarafça kanıtlanan fazla çalışma süresinden indirilmelidir.Davacı tarafça fazla çalışmanın ispat edilemediği veya fazla çalışmaların karşılığının tam olarak ödendiğinin işverence kanıtlandığı aylar bakımından anılan şekilde indirim yapılması söz konusu olmayacaktır.

Mahkemece taraflar arasında imzalanan hizmet sözleşmesinde yer alan fazla mesaiye dair düzenleme dikkate alınmaksın yapılan hesaplamalara göre fazla çalışma ücretinin hüküm altına alınması isabetsiz olup bozma nedenidir.