Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/27721 K.2014/7262

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalıya ait işyerinde 04.10.2000- 2/3/2009 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığını, işverenin haksız olarak işten çıkardığını, 4/10/2000-31/12/2007 tarihleri arasında çalışma süresini eksik gösterdiğini, eksik gösterilen hizmet süresinin tespitini, eksik ödenen kıdem tazminatı ile hafta tatili ve resmi bayram tatili alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının işyerindeki çalışmasının eksik gösetrilmediğini davacının işinin aşçılık olması nedeniyle tam gün çalışma olmayıp kısmi çalışma olduğunu bu nedenle eksik sürenin söz konusu olmadığını, bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 21.H.D.'sinin 28.01.2013 tarih ve 2011/10397 Esas, 2013/1352 Karar sayılı ilamı ile alacak davası ile hizmet tespiti davasının tefrik edilmesi gerektiği yönündeki bozma kararına uyularak davalar tefrik edilmiş, hizmet tespiti davası ayrı bir esasa kayıt edilmiş, alacak talepleri ile ilgili olarak mevcut davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Tefrik edilen hizmet tespiti davasının Yargıtay'da inceleme aşamasında bulunduğu verilen kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece taraflar arasında çalışma süresi konusundaki ihtilafı giderecek hizmet tespitine ilişkin dava sonucu beklenilmeksizin davaya konu işçilik alacaklarına hükmedilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.