Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/3007 K.2013/7645

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraflarca istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, lokantada garson olarak, 11.06.2004- 26.02.2010 arasında haftanın 7 günü çalıştığını, işin niteliği gereği iş yerinin dini bayramlarda da açık olduğunu, 24 saat aralıksız hizmet verildiğini, 08.00-19.00 ve 19.00-06.00 saatleri arasında dönüşümlü olarak çalıştığını, zaman zaman 24 saat kesintisiz çalıştığını, dini bayramlardan ramazan bayramı ve diğer resmi bayramlarda çalıştığını, muhasebece gönderildiği söylenen tüm çalışanların imzalamasını istendiği bir belgeyi imzalamaktan kaçınması yüzünden iş akdinin feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili, resmi tatil alacaklarının ödetilmesini talep etmiştir.

Davalı, iş akdinin yoğunlaştığı dönemlerde duyulan işçi ihtiyacını karşılamak amacıyla davacının dönem dönem belirli süreli sözleşmelerle çalıştırıldığını, iş akdinin belirlenen sürede en son sözleşmenin sona erdiği 06.01.2009 tarihinde kendiliğinden sona erdiğini, bu sebeple davacının ihbar ve kıdem tazminatı alacağına hak kazanmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının hizmet süresi uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda davacı 11.06.2004-26.02.2010 tarihleri arasında işyerinde çalıştığını iddia etmiştir. Davalı taraf ise davacının işlerin yoğun olduğu zamanlarda belirli sürelerle çalıştığını savunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının hizmet süresi hizmet döküm cetvelindeki çalışmaları esas alınarak 16.11.2005-06.01.2009 arası kesintili olarak 1yıl 10 ay 23 gün olarak kabul edilmiştir.

Davacı taraf dosya kapsamında bulunan işe giriş bildirgelerinin imzalı olması ve belirli süreli sözleşmelerin yapılması ve tanık anlatımlarına göre de işe 11.06.2004 tarihinde girdiğini ispatlayamamıştır.

Ancak dosya kapsamında dinlenen tanıklardan işyerinin yanındaki işyerinde çalışan davacı tanığı Hakan Gökçe davacının Şubat 2010 tarihinde işyerinden çıktığını gördüğünü, davalı tanığı ...’in ise 26.11.2010 tarihinde alınan ifadesinde davacının en son 7-8 ay önce işten tamamen çıkarıldığını ve yine davalı tanığı ...’ın davacının 2009 yılında 7-8 ay çalıştığını beyan etmişlerdir.Bu nedenle davacının çalışmasının hizmet döküm cetvelinde gösterildiğinin aksine 06.01.2009 tarihinde sona ermediği, davacının bu tarihten sonra da işyerinde 26.02.2010 tarihine kadar çalıştığının ve son ücretinin de bu tarihe göre hesaplanmasının kabulü gerekecektir.

Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.