Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/3106 K.2013/7534

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş sözleşmesinin ihbar tazminatı ödenerek gerekçe bildirilmeden işverence fesih edildiğini, davalı işyerinde 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını, ayrıca haftada üç gün iş yoğunluğu nedeni ile 20.00’ye kadar çalıştığını, 2010 Kasım, Aralık ve 2011 Ocak, Şubat ve Mart aylarında iş yoğunluğu nedeniyle ayda ortalama iki Pazar günü çalıştığını, milli bayramlarda çalıştığını ileri sürerek, fazla mesai, hafta tatili ve milli bayram tatili ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının fazla mesai yapmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin 10.06.2011 tarihinde ihbar tazminatı ödenerek sonlandırıldığı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödenmediği, davacının bilirkişi raporunda belirlenen alacaklarından 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.

Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

Somut olayda; taraflar arasında imzalanan 26/10/2010 tarihli “Şantiye şefliği hizmet sözleşmesi örneği” başlıklı iş sözleşmesinde davacının davalı işyerinde şantiye şefi olarak çalışacağı, ücretin düzenlendiği sözleşmenin 5.maddesinde davacıya ödenecek ücreti dışında fazla çalışmaları için ücret ödenmeyeceği düzenlenmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda dosyadaki delillerin birlikte değerlendirilmesi sonucu davacının haftada 13,5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Mahkemece davacının ücretinin net 5.000,00 TL olduğu kabul edilmiş olup taraflar arasında imzalanan sözleşme gereğince ve yukarıdaki ilke kararı doğrultusunda davacının yıllık 270 saate kadar olan çalışmalarının davacının ücretine dahil olduğu kabul edilerek, yıllık 270 saati aşan çalışması bulunup bulunmadığı konusunda ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.