KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2013/3385 E., 2013/8539 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mayıs 2013
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı, işyerinde hırsızlıkla suçlandığını, bu nedenle iş akdini haklı nedenle feshettiğini, Fethiye 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/478 Esas, 2005/849 Karar sayılı kararı ile beraat ettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili alacaklarının tahsilini istemiştir.
Davalı, davacının hırsızlık yapması nedeniyle iş sözleşmesinin 4857 Sayılı İş Yasasının 25/II-e maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edildiği, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 05.10.2011 tarih ve 2009/20947 E. 2011/34901 K. sayılı ilamı ile yıllık izin, hafta tatili ücreti ve fazla mesai ücreti yönünden bozulduğu, bozma ilamına uyularak dosya üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak yıllık izin ve hafta tatili ücretlerinin hesaplattırıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, fazla mesai alacağına ilişkin davanın reddine, kıdem tazminatı yönünden dava kesinleşmiş olmakla karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Yargıtay bozma ilamı sonrasında Mahkemece bozmaya uyularak ek bilirkişi raporu alınmış olup bilirkişi raporunda davacının çalışma süresi 01.10.2000-18.05.2005 tarihleri arasında 5 yıl 7 ay 17 gün olarak belirlenerek davacının hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacakları buna göre hesaplanmıştır. Davacının çalışması 01.10.2000-18.05.2005 tarihleri arasında 4 yıl 7 ay 17 gündür.
Mahkemece hizmet süresini hatalı şekilde 5 yıl 7 ay 17 gün olarak belirleyip alacakları bu süreye göre hesaplayan bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2013/3385, K. 2013/8539, 9 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama