Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/3702 K.2013/3049

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işveren şirkette 27/11/2007- 31/12/2009 tarihleri arasında çalıştıktan sonra 31/12/2009 tarihinde davalı şirket tarafından haksız ve hukuka aykırı olarak tazminatları ödenmeksizin iş akdine son verildiğini, ardından İzmir 10. İş Mahkemesinde 2010/104 Esas sayılı dosya ile davalı şirket aleyhine kıdem, ihbar ve diğer alacakları içeren dava açtığını, anılan davada bilirkişi aşamasına gelindiğinde davalı şirketle işe iade konusunda anlaşıldığından açılan alacak davasının müracaata bırakıldığını ve Temmuz 2010 tarihinde davalı şirkette tekrar belirsiz süreli hizmet akdiyle çalışmaya başladığını,

davalı şirketin tüm çalışanlarını SGK'ya asgari ücretle bildirdiğinden asgari ücrete denk düşen rakamın her ay banka hesabına yattığını, ücretin geri kalan kısmının ise elden verildiğini, ancak 31/12/2009 tarihinde işten çıkarılmadan önce usta başı olarak aylık 1.200,00 TL net ücret ile çalışırken elden verilen kısmının ve fazla çalışma ücretlerinin tekrar işe başladığı 2010 yılı Temmuz ayından 2011 yılı Nisan ayına kadar ödenmediğini iddia edilerek, 500,00 TL. ücret alacağı ve 1.000,00 TL fazla mesai ücreti alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının ücret alacağının olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, her nekadar davacı 2010/Temmuz- 2011/Nisan tarihleri arasındaki ödenmeyen ücret ve fazla mesai ücreti alacaklarının davalı taraftan tahsilini talep etmiş ise de; davacının, davalı şirket aleyhine, İzmir 10 İş Mahkemesinin 2010/104 Esas sayılı dosyasında, kıdem ve ihbar 2013/3702-3049 S.2

tazminatı ile yıllık izin ücreti, resmi bayram ücreti, fazla mesai ücreti, hafta sonu tatil ücreti ve ücret alacağının tahsili nedeniyle açmış olduğu davanın 01/09/2010 tarihinde işlemden kaldırıldığını ve taraflarca yenilenmeyerek 09/12/2010 tarihinde Yargıtay yolu açık olmak üzere tarafların yokluğunda açılmamış sayılmasına karar verildiğini, kararın taraflarca tebliğ alınmadığını ve kararın henüz kesinleşmediğinin anlaşıldığını, görülmekte olan dava ile İzmir 10. İş Mahkemesinin davasının taraflarının aynı olduğu gibi talep edilen alacak kalemlerinin de örtüştüğü ve görülmekte olan davanın ek dava niteliğinde de açılmadığı,

bu suretle aynı alacak nedeniyle daha evvel açılan ve halen derdest olan davanın bulunmasından dolayı HMK 114/1-ı maddesi ve 115/2.md gereğince dava şartı yokluğu ve derdestlik nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Somut olayda davacı, daha önce İzmir 10.İş Mahkemesinde açmış olduğu 2010/104 Esas sayılı davada davalı işyerindeki 27.11.2007-31.12.2009 tarihleri arasındaki çalışmasına ilişkin olarak kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, resmi bayram, fazla mesai, hafta tatili ve ücret alacağı talebinde bulunmuştur.

Bu davada ise Temmuz 2010 tarihinde tekrar işe başlatıldığını ancak Nisan 2011 tarihine kadar ücretlerinin eksik ödendiğini ve fazla mesai ücretlerinin de ödenmediğini belirterek bu dönemdeki ücret ve fazla mesai ücreti alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece her iki dava dosyasındaki taleplerin örtüştüğünü belirterek derdestlik nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş ise de yukarıda ayrıntısı da belirtildiği üzere her iki davadaki taleplere ilişkin tarihler birbiri ile örtüşmemekte olup farklı tarihleri kapsadığı anlaşıldığından davacının talebi hususunda mevcut deliller değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve değerlendirme ile davanın usulden reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.