Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/4004 K.2013/2197

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kanuni gerektirici sebeplere, kararın bozma kararına uygun olmasına ve özellikle temyiz edenin sıfatına ve temyiz nedenlerine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçi, kesinleşen mahkeme kararı ile tespit edilen bakiye kıdem tazminatı ile fazla mesai ücretinin hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı zamanaşımı def'inde bulunmuş ayrıca temyiz incelemesindeki dava sonucunun beklenmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

Hüküm altına alınan fazla mesai ücretinde yapılan hakkaniyet indirimi ile ilgili olarak taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Mahkemenin ilk kararı ek davaya yönelen zamanaşımı def'inin değerlendirilmesi ve hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği gerekçeleri ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak bilirkişiden ek rapor alınmış, bilirkişi ek raporunda davacının zamanaşımına uğramamış toplam fazla mesai ücretinin 14.296,23 TL; 1/3 hakkaniyet indirimli tutarının 9530,82 TL ve kısmi dava ile istenen 2000 TL'nin mahsubu ile ek davada istenebilecek fazla mesai ücretinin 7.530,82 TL olduğunu bildirmiştir.

.../..

2013/4004-2197 S.2

Temyize konu kararda ise 1/3 hakkaniyet indirimli tutar olan 7530,82 TL'den yeniden 1/3 hakkaniyet indirimi yapılarak bakiye hüküm altına alınarak davacı aleyhine mükerrer hakkaniyet indirimi uygulanması isabetsiz olduğu gibi davacının peşin olarak yatırdığı toplam 292,80 TL harç giderinin aynen davacıya iadesi gerekirken yargılama giderleri arasına katılarak kabul ve ret oranları gözetilerek taraflar arasında paylaştırılmasına karar verilmiş olması da hatalı olup kararın bu nedenlerle bozulması gerekmekte ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.