KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2013/4238 E., 2013/2967 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mart 2013
Karar Metni
343 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı işçi, iş sözleşmesinin haksız feshi nedeni ile kıdem tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalılar davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
Davadaki taleplerden biri hakkındaki kararın bozma kararının kapsamı dışında kalması nedeniyle kesinleşmesi halinde mahkemece bozma kararından sonra verilecek hükümde infazda tereddüte yol açmaması için eski kararın bozma kararının kapsamı dışında kalmakla onanan bölümünüde tekrarlamak suretiyle "bu konuda verilen hüküm kesinleştiğinden bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar vermekle yetinilir. .../..
2013/4238-2967 S.2
Somut olayda mahkemece resmi tatil ücretine ilişkin talep ile birleştirilen davanın reddine ilişkin hüküm kesinleştiğinden bahisle hüküm kurulmamış ise de, infazda tereddüte neden olmaması bakımından bozma ilamı dışında kalıp kesinleşen resmi tatil ücret alacağının miktarının ayrıca birleştirilen dava yönünden hüküm altına alınan avukatlık ücretinin miktarının belirtilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmekte ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2013/4238, K. 2013/2967, 15 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama