Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/4714 K.2013/11255

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, iş sözleşmesinin işverence herhangi bir haklı nedene dayanmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin ücretleri ve asgari geçim indirmi alacaklarının hüküm altına alımasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının emeklilik sebebiyle işten ayrıldığını ve davalı işveren herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının emekli olmak suretiyle iş sözleşmesini feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece dava konusu alacakların hesabı ile ilgili alınan 6.7.2012 havale tarihli bilirkişi raporunda fazla çalışma ücreti alacağı 1.297,37 TL olarak hesaplanmış olup bu rapora davalı taraf vekilince ıslah edilen tutarların zamanaşımına uğradığı ve ödeme iddiası ile itiraz edilmesi üzerine mahkemece itirazların incelenmesi bakımından bilirkişiden ek rapor alındığı, 4.1.2013 havale tarihli ek bilirkişi raporunda ise fazla mesai ücreti alacağının toplam 1.258,17 TL olarak hesaplanmış olduğu anlaşılmaktadır. Davacı taraf alınan ek rapora herhangi bir itiraz ileri sürmemiştir. Bu hal karşısında mahkemece fazla çalışma ücreti alacağı bakımından ek rapor kapsamına göre karar verilmesi gerekirken ilk alınan rapora göre karar verilmesi isabetsiz olup bozma nedenidir.