Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/4725 K.2013/11262

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacıya 2009 yılı Nisan ayından sonra fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini belirterek bu alacakların tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının tüm alacaklarının ödenmiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3).

Taraflar arasında uygulandığı anlaşılan TİS'nin 23. maddesinde haftalık çalışma süresi 40 saat olarak belirlenmiştir. TİS'nin 38/A maddesinde fazla çalışma ücretinin %100 zamlı, 38/B maddesinde ise fazla sürelerle çalışma ücretinin %50 zamlı olarak ödeneceği düzenlenmiş bulunmaktadır.

Dosya içerisinde yer alan 5.11.2012 havale tarihli bilirkişi raporunda fazla çalışma ve fazla sürelerle çalışma ayrımı yapılmaksızın 40 saati aşan çalışmalar için %100 zamlı ücret üzerinden fazla çalışma ücreti hesaplanmış olmakla hatalı hesaplama içeren bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması isabetsiz olup bozma nedenidir.