Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/4846 K.2013/11149

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş sözleşmesinin işverence haklı bir nedene dayanmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminat ile birtakım işçilik ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda davacı ilk önce davalının babası ...’e ait işyerinde çalıştığını 31.07.2001 tarihinde iş sözleşmesinin feshedildiğini ve devamında ...’in babası ...’in yanında çalışmaya başladığını ve 23.08.2009 tarihinde buradaki işinden de çıkarıldığını belirterek işçilik alacaklarını talep etmiştir.

Mahkemece devir nedeniyle sözleşmenin devam ettiği, fesih durumunun ise 23.08.2009 tarihindeki duruma göre belirlenmesi gerektiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece yapılan bu tespitler yerinde ise de kıdem tazminatı açısından feshin 23.08.2009 tarihinde gerçekleştiğinin belirtilmesine rağmen faiz başlangıç tarihi olarak davacının ...’e ait işyerinden ayrıldığı tarih olan 31.07.2001’in esas alınması hatalı olmuştur.

Kıdem tazminatının faiz başlangıç tarihi feshin gerçekleştiği 23.08.2009 tarihidir. Bu husus bozma sebebi ise de, bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.