Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/5026 K.2013/12692

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş sözleşmesinin iş olmadığı gerekçesiyle işverence fesih edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının kendi isteği ile çıkış dilekçesi vererek iş akdini feshettiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, son olarak 750 Amerikan Doları ücretle çalıştığını, üç öğün yemek ve yatacak yerden yararlandığını ileri sürmüştür. Mahkemece davacının 150 Amerikan Doları yemek ve 200 Amerikan Doları barınma yardımından yararlandığı kabul edilen bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuş ise de, bilirkişi raporu varsayıma dayanmaktadır. Mahkemece davacının fesih tarihinde barınma ve yemek giderinin ne olabileceği Dışişleri Bakanlığı aracılığıyla Libya Büyükelçiliği'ne sorulup gerçek rakamın tespiti ile kıdem ve ihbar tazminatına esas giydirilmiş ücretin belirlenmesi gerekmekte olup eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.